“Sakyan mo na lang ang kabayong si Kidlat para agad kang makarating sa bayan,” bilin ng mama ni Bel dahil nagbalak siyang magtungo sa palengke para mamili ng kanilang mauulam at iba pang sangkap sa bahay.
“Ma, kaya ko pa ho kaya na sumakay muli sa kabayo? Ang tagal na po kasi ng huli kong pagsakay,” tugon ni Bel na bagamat nagdadalawang isip ay naroon ang kagalakan na sa wakas ay muli siyang makakasakay sa isang kabayo para gamiting transportasyon para makarating sa patutunguhan.
Gaya ng kung paano paamuhin ni Bel ang mga kabayo na kanyang nasakyan noon ay pinaamo niya na muna ang hayop sa pamamagitan ng paghaplos sa ulo nito.
“Maamo ka naman pala talaga,” komento ni Bel ng walang pagpasag ang kabayong kidlat ang ngalan ng kanyang haplusin ang ulo nito.
Sa gitna ng paghaplos ni Bel sa
