I sigh and and try to smile para hindi siya masyadong mag-alala. "Masyado lang talagang lumalala si Mommy. That's all and also we are not rich anymore. I am the one who work so that we can live. Si Mommy walang ginawa kundi magbasag ng vase" pagkukwento ko sa kanya habang nakaupo kami sa may labas ng gate nila. Kita ko sa mukha ni Zoila ang awa sa sitwasyon ko kaya ngumiti ako pagkatapos sabihin 'yon. I know it didn't reach my eyes. "Gusto ko lang may mapagsabihan. Thank you for listening Zoila. I really appreciate it" I said and pulled her into a hug. "If you need anything, I'm here. Huwag kang mahihiyang magsabi sa'kin. You was there in my darkest days. Hindi mo ako pinabayaan. Tell me your problems Cerene so I can help" she whisphered while we are hugging each other. I felt my hear

