ร่างสูงที่แวะอาบน้ำล้างเนื้อล้างตัวที่ห้องพักของเชน ก่อนจะกลับเข้าห้องที่เกวลินอยู่ตอนนี้เพื่อไม่ให้เธอได้กลิ่นไม่พึงประสงค์ที่อาจจะติดตัวเขามา แต่หลังจากเดินเข้าห้องไปก็เจอกับใบหน้าเรียบนิ่งของเกวลินที่นั่งจ้องมองเขาอยู่นิ่ง
“คิดถึง” เทวินเดินเข้าไปก่อนจะหอมแก้มนุ่มแล้วเอ่ยออกมาอย่างเอาอกเอาใจ
“เหรอ สามสี่วันก่อนยังด่าไม่เหลือเยื่อใยอยู่เลยนะ” เกวลินย้อนกลับไปอย่างประชดประชัน
“โถ่คุณผู้หญิง คุณก็รู้ดีว่าผมทำเพื่ออะไรไม่ใช่เหรอ” เทวินรีบเอาใจเกวลินอย่างไม่รอช้าทันที
“เนียนเนอะ แยกไม่ออกเลยว่าทำตามแผนหรือด่าออกจากใจจริง” เกวลินพูดขึ้นอย่างเจ็บใจกับสิ่งที่เขาเย็นชาใส่เธอหลายวันก่อน แม้จะรู้ดีว่าเป็นการแสดงก็เถอะ
“อ่า” เสียงร่างสูงดังขึ้นหลังจากรู้สึกตัวเป็นครั้งแรกหลังการรักษา
“คุณเท ได้ยินฉันไหม คุณเท!” เสียงร้อนรนของเกวลินดังเรียกเทวินขึ้นทันทีหลังจากเห็นว่าเขาฟื้นแล้ว
“คุณเป็นใคร”
