“แล้วเหตุผลที่ยัยเกวมันกลัวและคิดมากขนาดนี้ ก็เพราะว่ามันรักคุณ”
.
“...ไม่รักแล้วจะรั้งฉันไว้ทำไม...”
.
“หึ! คุณไม่ได้รู้สึกอะไรก็พูดง่ายอยู่แล้ว”
เทวินนั่งคิดถึงหลายๆ อย่างที่เขาเคยมองข้ามและไม่ได้สนใจหาคำตอบจากมัน แต่หลังจากได้ยินประโยคนั้นจากเพื่อนของเกวลิน มันกลับทำให้เขาคิดไม่ตกวนไปวนมาซ้ำๆ กับเรื่องของเกวลินที่เขาไม่เคยคิดไว้ เพราะเธอทั้งดื้อ ทั้งต่อต้าน ทั้งคิดจะหนีเขา นั่นเพราะความรักของเธอจริงๆ เหรอ
ร่างสูงที่นั่งอยู่ในรถทั้งที่มาถึงสักพักแล้ว สุดท้ายก็ลงจากรถและขึ้นคอนโดของตัวเองไปตรงเข้าห้องและจัดการธุระส่วนตัวจนเรียบร้อยก่อนจะตรงไปยังห้องของเกวลินแทน แต่ครั้งนี้คงจะแปลกไปที่เขาเข้ามาพร้อมกับการรับรู้ใหม่เกี่ยวกับเธอ
เทวินเปิดโคมไฟหัวเตียงฝั่งเดียวก่อนจะนั่งบังโคมไฟกับใบหน้าเล็กไม่ให้กระทบกันตรงๆ เพื่อไม่ให้เกวลินตื่น แต่ความสว่างก็ทำให้เขายังมองเห็นใบหน้าของเธอที่หลับ
