Nagising ako na parang bibiyak na ang ulo ko sa sakit. Masama din ang pakiramdam ko at parang ayokong bumangon sa kama. But I have to go to work.
"Dio! Ang sakit ng ulo ko."
Naligo ako at nagbihis ng formal attire. At kahit parang lalagnatin ay pumasok pa rin ako.
"Beatris, are you okay?" Lumapit sa akin si Arturo at sinipat ang noo ko.
"Hindi ka naman mainit," ani Arturo.
"Don't mind me and just drive. Baka maaksidente tayo."
"I won't let that happen. You're with me and you're safety is my top priority. I'll take you home."
"Huwag. Mailangan kong magtrabaho."
"That's a statement, Beatris. I'm taking you home."
"Sabi ko, huwag. Keep on driving because I have to f*cking work."
"Mouth, Beatris," sinipat ako nito at masamang tiningnan.
Nakakainis! Bakit siya ang magdedesisyon p
