Capitulo Treinta y Dos

3675 Words

"Mi Amada..." My heart thumped so hard like some rabbits were hopping around it. Pinikit ko ang mga mata at napadiin ang hawak sa kutsara at tinidor. No... I'm just hallucinating. Wala siya dito. "So, you have the decency to come here. Huh, young man?" Ang pagkuwestyon ni papá rito ang nagpapatunay na narito nga siya at hindi lang isang ilusyon. But I don't want to believe it. "Sit down, and join us Del Marcial." "Good evening, Sir." "Dito, hijo," pagtawag ni Nana sakanya. Maya-maya lang ay lumitaw sa paningin ko si Arturo na umupo sa bakanteng upuan na kaharap ko. Sinalubong nito ang tingin ko. I can see tiredness on his face. I looked away for I can't stand seeing him, it still hurts. It still hurts. "Heto at magsandok ka, hijo," rinig kong wika ni Nana. Nang sulyapan ko ay

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD