Spencer: His Slave.

chapter 1

Bigo parin ang mga asawang Millers sa pag hahanap kaya pia.

Buwan na ang naka lipas at wala parin itong nakukuha ni isang konklusyon para matukoy kung saan hahanapin si pia.

(Door knocking)

“madam florine……… nakahanda napo ang agahan.”

Dismayado ang muka ng kasambahay dahil hindi manlang ito kinibot ng nanay ni pia.

“It’s OK manang ako napo.”

Sabi ni sid na ama ni pia, maging ama ni pia ay napapanghinaan ito ng loob, pero di nya ipinapakita kay florine na mahina ang loob nya dahil ayaw nyang iparamdam sa asawa nya na wala nang pagasa pang mahanap ang kaisa isang anak nilang si sofia.

Huminga ng malalim si sid at binuksan ang Pinto ng kanilang kwarto.

“sweet heart! Sweet potato! Sweet little BUN! Sweet CHUSI pushi-.”

Kung ano ano nalang ang binanggit ni sib para lang magsalita si florine, pero nagtagumpay naman ito.

“STOP IT RIGHT THERE! Sid! Someone might hear you!”

Malaki ang ngiti ni sid dahil inimikan narin sya ng asawa nya, buwan na ang nakalipas at buwan narin nitong sinisisi ang sarili nito sa pagkawala ni pia.

“finally!!!,I thought you wouldn’ s-.”

Naputol ang pag sasalita ni sid, dahil biglang nitong sinigaw ang pangalang sid.

“SID!!!” (voice cry)

“shiiiiiiiii! Don’t worry sweetheart! We will find our daughter, just don’t ever lose hope, inaasahan tayo ng anak natin, at sigurado akong magagalit yun kung makikita kamang ganyan, mas dapat Pa natin patatagin ang sarili natin, para kay pia,matalino at matapang ang anak natin! flor!, at alam Kong gumagawa ang anak natin ng paraan para makatakas sa mga kumidnap sakanya.”

Mahabang litanya ni ni sid para aluin at palakasin ang loob ni florine, dahil alam nito kung paano kinidnap ng mga banyaga ang anak nila.

Flashback

“madam ito po ang cctv na kung saan at kung paano kinidnap ang anak ninyo.”

Sabi ng isang guard na nagbabantay sa cctv ng exclusive village kung sa’ay dito sila nakatira, ito ay naka yuko habang nag sasalita, dahil maging ito ay sinisisi rin ang sarili sa pagkawala ng anak ng mag asawang millers.

“Don’t be scared, I’m here to know the whole thing mister guard.”

Mapait na sagot ni florine sa guard na nakayuko ulit, pero kalaunan din ay nagsalita na ang guard, dahil sa isip nito ay kasalanan nya parin ang nangyari kaya kinwento nya ang lahat at kung paano nangyaring may naka lusot sa mahigpit nilang security.

At habang nag kikwento ang guard kung paano naka lusot ang mga banyagang kidnapper sa higpig ng security, ay may dalawang detective na sumusuri sa mga cctv footage kung saan makikita ang nawala anak ng mga millers.

“what do you think James?.”

“ I thought, this! kidnappers has a very good plan Nathan and I think it work.”

“isn’t obvious to you James?, that’s why the girl is missing now! Tsk!.”

“that’s not! what I mean, I mean,look at this one.”

“hmmmm” your right!!! Kala ko lutang ka kanina!.”

“tsk! Excuses you!, I’m not like that!.”

“oo na! Ano nakita mo sa cctv!.”

“look at this one!.”

“Tinuturo mo yung petsa?, tapos?”

“tsk! Ano ba tayo? Ano bang ginagawa natin dito! Diba nga mga detective tayo?, pero ikaw di ko alam kung kasama ba kita o Hindi at parang di mo alam ang lahat.”

“Tsk!!! Pikon agad! Oh sige saka ano Pa?.”

“diba nawala ang anak nila nitong June 1.”

“ihm tapos?”

“tingnan mo itong isa na kuha noong May 31, pagmasdan mo kung saan huminto yung sasakyan na gray.”

Sinuri ito ni detective Nathan ang cctv, at parang may kung anong may tinutugma sya sa isip nya.

“ano? May napansin kaba?”

“wait lang!”

At di nag tagal sabay sila nag katinginan, at parehas rin ito na utay utay na lumaki.

At nang mag tugma ang nasa isip nila at dali dali silang tumungo sa kina ruroonan ng mga asawang millers at isinabi ang mga natuklasan nito, pero mukhang nagkamali sila nang oras na kung kelan nila dapat isabi, dahil nung kinwento na ni Nathan at James ay biglang nahimatay si florine at agad na dinala sa malapit na hospital.

End of flashback.

Kaya kahit sya ay pinanghihinaan narin ng loob ay pilit parin nya ito nilalakasan para Kay florine at kaya pia, na hanggang ngaun ay hindi parin nahahanap.

“Sofia’s pov”

Isang buwan, isang buwan ang naka lipas, bilang ko lahat ng araw simula nung kinidnap ako ng mga hay*p nato!!!, kung noon ay nasa seventeen kaming mga babae ang naka kulong sa malaking kwarto na ito, pero ngaun dalawa nalang kami at ang pangalan nya ay Vanessa, yung ibang mga kinuha dito ay halos Hindi ko na maalaala ang pangalan dahil halos kami ay Hindi nag sipag intindi ng pagkain, dahil sino Ba naman tayo ang gaganahang kumain kung ang mga bibigay sayo ay yung mga walang hiyang mga kumidnap sayo, at ngaun mas lalo akong natatakot kung saan nila dinadala ang mga tulad Kong kinidnap.

“sofia! Garalgal at takot na tawag sakin ni nessa, dahil kaming dalawa nalang ang natitira dito sa kwarto.

“sofia! Huhuhu!!! Ano nalang ang gagawin ko!, Kung isa saatin ay kuhain nanaman nila!!!, natatakot ako! Gusto ko nang MAMATAY!!! HUWAAAAAAH HUHUHUH!!! ISANG BUWAN NA TAYONG NAKA KULONG AT PARANG MGA BABOY RITO!, PARA TAYONG KAKATAYIN NA BABOY! HUHUHUHU!!!.”

“HUHUHUHUHU”

Di kunarin napigilan ang sarili ko at umiyak narin ako, at parehas na kaming nagiiyakan ni nessa dito dahil wala na kaming nakikitang pagasa pa para makawala dito kung nasan man kami!, limot kuna kung anong kulay ng ulap! Ni Hindi ko masilip ang sikat ng araw!, dahil mala bartolina ang lugar kung saan kami naka kulong ngau-!!!

(Blag!!!)

Isang malakas na pagbukas ng Pinto ang nag patigil saamin sa pag iyak.

“SHUT!!!! YOU’LL!!!! F*CKING MOUTH!!!!!”

“MAS!!! SHAAAAATAAAPP KARIIIIIINNNN AAAHHHHHH”

Sagot ni nessa at bigla itong kumawala sa yakap ko at bigla itong sumugod sa lalaking naka tayo sa pintuan.

(Bang!!!)

(Iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii)

Yan ang naririnig ko sa ngaun at dahilan ng pag ikot ng paningin ko.

Habang kumukuha ako ng lakas, sa di inaasahang makikita ko si nessa na naka bulagta at wala itong Malay.

“Nessa!!”

“she deserve.”

Kahit medyo bingi ay narinig kuparin ang sinabi ng walang hiyang lalaking yun, Pero Hindi ko ito inintindi, kahit nabibingi at nahihilo ako sa lakas ng putok, pinilit kuparin na gapangin papunta kaya nessa.

“Ne-nessa nes-!!”

Napatutop ako ng bibig ng makita ko ang butas na noo nito,

“N-ness-nessa!!! NESSA!!! HUHUHU!!! H*YOP!!!!! MGA H*YOP KAYO!!! PAG AKO NAKAWALA DITO!!! WAAAAAAHHHHH!!!!!!!!”

Gustohin kupa man na sumigaw pero nawawalan ako ng lakas hanggang sa mabalutan na lahat dilim ang paningin ko.

(Florine pov)

“MOM!!! DAD!!! PLEASE!!! HELP ME!!!”

“SOFIA!!!!!!!!!!!!!”

“HONEY! HONEY! YOU ARE DREAMING”

“HUHUHU SIIIIID!!! HUHUHU!!!! NAPANAGINIPAN KO SI PIA! HUMIHINGI NG TULONG!!! SAKIN!”

“SHIIIIIIIIIII!!! JUST CALM DOWN ok I’ll just go down stairs and get you some water, OK?”

“ok”

Pia!!! (Sniff) were are you baby!!! I hope your ok! (Cry) pia!!! Your mommy is so! Worried! Huhuhuh!!!!!.

Kahit magsalita at umiyak ako ng magdamag, walaring saysay!, ni hindi namin matukoy kung nasaan ang anak ko, kung nasaan si pia, kahit isang maliit na ebidensya ay wala kami!, pati trabaho ko bilag doctor ay napabayaan ko na!, at maslalo narin si sid na walang tigil sa pag hahanap ng bakas sa mga dumukot kay pia.

Morning

Malakas na buntong hininga ang pinakawala ko, at di ko maiwasan mag isip nang kung ano-ano sa kalagayan ng anak ko, hawak ko ang aking cellphone kung saan pinagmamasdan ko ang matamis na ngiti ng making anak.

“pia… …… my baby… .. Where are you?! Honey.”

At di ko nanaman mapigilan ang mga luha ko sa pag patak nito, kahit sinong magulang na malamang kinidnap ang anak nya, paniguradong ganito rin ang nararamdaman nya.

“madam, May bisita po kayo, mga kaklase ni po ni pia.”

Agad kung pinahid ang luha ko nang sabihin ng aking kasambahay na may dumating akong bisita, alam kung sila toffee lang yun, napangiti ako ng mapait dahil may ganitong kaibigan si pia, pero ang nakakadismaya lang, kahit sila ay alalang alala kung nasaan man si pia, at napag alaman ko na muntikan na sila bumagsak dahil lang sa pagtulong saaming kung saan hahanapin ang nawawalang nilang kaibigan.

“sige! Pakisabi nalang na maghintay lang saglit.”

“Sige po.”

Inayos ko ang aking sarili para sa pag harap sakanila ay hindi nila mapag halataan na umiyak ako.

(Toffee’s pov)

“wooy! Tof! Beke naman!, yung ice cream cake! Kay! Auntie yeeerrrn!”

Alam nyo minsan napag isipan ko itong si keiffer na may gusto talaga saken!!!, ang dami nyang dinadada sakin para mapansin kulang tsk! Tulad ngayon! Hmp!.

Pero sa ngaun wala akong time! Para makipag talo sa kutong lupa nayun!.

“uuuuy! Cass! emy! Yung cake! Delicakes yan kay tof! Hahahaha!!! Layu! Layu! Nyo!hahaha”

“Grrrrr!!! PWEDE BA! KEIFFER!, kahit ngayon Lang pwede tumahimik KA?! PWEDE?, apaka! Nonsense mo masyado!, na lahaaaaaaat nalang makita mong bitbit ko, piling mo lagi kakainin ko!!! Ano ako PATAY GUTOM!, wala ba akong pera pambili?!!!.”

Galit at singhal na sabi ko!, OK lang naman kasi na asarin nya ako!, Kaso in this situation parang ang hirap eh!, yung gusto kuring patulan sya sa mga panglalait nya kaso not in this time!, pwede sana kung buo kaming mga babarkada, kaso Hindi! As long as nawawala parin si pia! Walang magiging masaya!!!, pero ewan ko sa isang kutong lupa nato na parang OK Lang ang lahat sakanya! Hmmmp!.

“Sabi ko sayo eh! Tama na! Mamaya di nayan kakain hala ka!.”

“nayan tuloy! Nagalit nasi toffee, mangangayayat yan!.”

Bulong nung dalawang alipores nyang si Jonah at Marco!, yung may pag ka care sila sayo ng slight!!! Yung parang masasampal mo ng konte! Ganun! Hmp!.

“Tama ma nayan! Andito na tayo!”

Sabi ni emy, mukang maasim ang muka, maraming nagbago samin simula nung araw na kinidnap si pia, halos lahat saamin ay muntikanang bumagsak, pero kakaiba tong isang kutong lupa nato, akalain mo na kaming lahat ay muntikanang bumagsak samantalang ito ay pasado sa lahat nang subject saka sa kinuha nyang course! Tinde! Ng madapakang slap soil na mukang chupageti nato!, Parang wala syang pake sa kung anong nangyayari ngayon.

Bumaba ako sa sasakyan ni Marco which is ginamit namin papunta dito.

Pero itong hari nang kutong lupa nato kung maka asta kala mo kung sinong may malaking ambag!!! Ka kapal ng muka ng slap soil nato!!! Grrrrr!!!.

(Ding dong)

Parang ngaun Lang naka pindot sa doorbell Ampt!!! Sarap apakan yung mukha nyang naka bungisngis!!!.

“ay! Kayo po pala yan!, pasok po! Kayo mga ma’am! ser!”

“paki sabi andito kami!.”

“sige po ser keiffer.”

Grabe naman to si kuya guard para ano! Every week naman kami pumupunta rito! Kala mo naman laging ibang Tao! Hehe pero ok nayun kesa sa isang ito na singkapal ng encyclopedia yung muka, kala mo Kung sinong paimportante, eh kung di Lang naman naawa si Jonah at Marco di talaga nila isasama yan!!!, kala mo sya yung bumili lahat ng mga pinamili namin para Kay tita, sa kapal nang mukha nyan kahit hindi sakanya aangkinin nyang binili nya para Kay tita, kaya itong araw na ito! ay walang pinagkaiba noong nakaraang linggo.

Nakita Kong tumaas ang isa sa mga maid’s nila tita para siguro tawagin si tita sa taas, at nandito naman kami sa may living room at nag hihintay.

“yung makulay na mansion at mga muwebles pati narin mga halaman nila tita parang ang lungkot tingnan…… ……………”

At may anghel na dumaan, kasi lahat kami napatahimik ni emy sa sinabi niya.

Pero sa napapansin ko, parang tama nga ang sinabi nya, buti Pa itong mansion na hawzzzzy! Ni pia at mga muwebles saka mga halaman ay marunong makiramdam pero itong… ….?.

“nasan yung megaphone natin dito?.”

“baka nag e explore nanaman sya dito?.”

At Bigla kaming napalingon kay tita flor na pababa sa tesara.

“halatang umiyak nanaman si tita ano?.”

Bulong saamin ni cass, mukang talkative ng slight itong si cass kumpara kay emy na quiet person, pero itong si cass kahit madaldal ay mapanuri naman siya sa tao tulad ngayon.

“HI! TITA”

“GOODMORNING!!! “

“GOOD AFTERNOON”

At bigla kaming napahintong mga girls pero sila rin ay napahinto

“Tanghali na kasi kayong gumigising! Kaya sa tingin nyo ay umaga parin!”

“sorry girls pero it’s 11:48 palang,,,!”

“heps! Heps! Heps! Ako na! Ako na mag checheck! Kung anong oras na talaga! Hahahaha nakung mga bata to!”

At tumigil kaming lahat sa sinabi tita, hmmmmmm!!! Ang sakit na sa balat ng sikat nang araw kanina nung mag mall kami, kaya alam Kong tanghali na.

“ahhhh, Sorry girls, the boys is right, it’s 11:49 na! Hahahaha!!! Alam nyo kung lagi kayong nag babangayan siguradong di nyo na talaga mapapansin ang oras hahahah!”

“sorry girls! Hahaha”

Kung nakikiya nyo!! ang pangniningkit nang mata ko!! Nako! Pwede nang maka patay!!!, sarap burahin ng mga ngisi ng loko nato!! Pil na pil pero itong nakaraan halos pahiya sila parati, parang big deal ngaun na tama ang hula nila!!!!!!! Hmmmmmmp!!!.

“OK!..........tama nayang titigan nayan! Anong dala nyo? Baka puro matatamis nanaman?”

“Ahh, tita we brought something different unlike the others.”

Sabay tingin nung dalawang anak ng kutong slap soil saamin na parang nangaasar! Hmp! Kala nyo!! Mabubura din Yang mga ngiti nyo mamaya Lang!!! Take your time mga boys!!! Na epal sa lahat!.

“Ihmmmmm!!! Really???”

“yes naman tita!!! Kami Pa!!! Diba Marc!!?“

“yeah! Dun po tayo sa kitchen tita! Dun na namin po kasi diniretsyo hehehe!”

“well? Shall we?”

Habang nasa huli kami sa likod nila, sinamantala namin ni emy at cass na pumunta sa parking area para kuhain ang mga dala namin na Hindi alam ng mga boys! Hahahahahaha!.

“Dalian natin at baka lumamig nayun!”

Sabi ko sakanila, alam nyo yung takbong ninja ni naruto? Well samin natuto yun! At ginagawa na naming tatlo hahahahaha!!! Ewan ko lang Jonah at Marco at hari ng mga kutong lupa!!! Mga epal sa buhay naming mga girls!!! You two will eat! Our dust! And also you!!! Hari ng mga kuto!.

Sa kabilang banda.

Kung saan nang gagalaiti sa galit ang dalawa sa mga tauhan ni Spencer, dahil sa ginawa ng tauhan nila ay nabawasan ang laruan nang kanilang amo.

“T!!! TKSNCJKSZNANKDJCDMZNBX”

Di malaman ni giovan kung saan ilalagay ang galit nito sa mga tauhan, nang malaman nyang pinatay pinatay nito ang isang babae na dapat sanay kukuhain para ibigay sa boss nilang si Spencer, pero ngaun imbes na may dalawa pang mga babae ngaun ay is a nalang at mukhang nahimatay Pa, dahil sa ginawa ng tauhan nya.

“boss!!! Boss Tiago is coming!!!

Nang pagkasabi ng isa Pa nyang tauhan mas lalo lang ito pinag pawisan ng malamig!.

(Blag!!!)

Malakas na hampas ng Pinto sa pader, sa ganun ay napatingin ang lahat kung sino ang may gawa nang ingay nayun.

“TIAGO IM S---”

PAK!

BLAG!

Sapak at suntok ang natamo ni giovan kay tiago dahil sa kapalpakan ng mga tauhan nito.

Preskong presko ang dating nya kanina pero nabago Lang ito nang makita nya agad si giovan at ang mga palpak nitong tauhan.

(Preparing gun sound)

Lahat ay narinig iyon! At lahat rin ay napa lunok ng di oras.

“ALL CAN LIVE!!! …………………EXCEPT FOR THAT ONE, WHO KILLED THE GIRL!!!”

Mautoridad na sabi ni tiago sa mga tauhan ni giovan, at sa kanilang takot na baka mapatay silang lahat kaya, walang atubiling itinuro agad nila kung sino ang may gawa sa pag patay sa babae na si Vanessa.

“tsk! Poor man!, if I were him, I wouldn’t do that sh!t!!!, tsk! Tsk! Tsk!”

Komento nang kanang kamay ni tiago na si teodor na nakaupong pang babae habang naka ngisi ito sa lalaking pumatay kay Vanessa.

“where do yo get YOUR guts!!! To do that? Huh!”

Sabi ni tiago sa lalaking nakatalungko na humihingi ng tawad sakanya.

“BOSS!!! PLEASE!!! HAVE SOME MERCY ON ME!!! BOSS TIAGO!!! PLEASE!!! I HAVE A FAMILY TO FEED BOSS!!! PLEASE!!! DON’T KILL ME!!! I’LL MAKE UP INTO YOU!!! NEXT TIME!!! IF YOU GIVE ME ANOTHER DIRTY JOBS!!!”

“boss tiago have some!!! Meeeeerzzzzzzzyyyyy!!!tiago!!! Hahaha!!!, silly man!, you make me laugh!!! Hahahaha!!!!, and please! Don’t do it again! It won’t suit you!, like?, look at your sel-??.”

“STOP! You’ll starting it! again!!! Teodor!! You always irritating my ears!!! When you speak!”

Suway ni tiago kay teodor na inaasar Pa nya ito, pero tumigil rin pagkatapos syang tingnan ni tiago ng nakakamatay na tingin.

“really? You begging my mercy? Well,… ……………… obviously!, yes!, I will give you some of my… ………………. Mercy! Like… ………..this!.”

(bang!!!5x)

Nagsi lakihan ang mga Mata nito at mas lalo pang pinag pawisan sa ginawa ni tiagi sa tauhan ni giovan.

“how many girls we have?”

“sorry to dissapoint you tiago but!, we only have one!, and I think!, she fell out, lying in a dead body.”

“ no! I’m not!, cause i ALREADY DISSAPOINTED!!! WHEN I FIRST TO KNOW THAT, THE TOYS ARE NOT! COMPLETED!!! AND THE SECOND! ONE!, HALF OF THEM IS A PROSTITUTE!!! THE THIRD IS, THE TWO OF THEM IS PREGNANT!, AND THAT’S WHAT THE SPENCER’S PERSONNEL SAID!.”

Di malaman kung saan ilalagay ni tiago ang galit nya dahil una palanh ay palpak na!, at mas lalo itong nadismaya at lalong nagalit dahil ang mga nakuha nilang mga babae ai karamihan ay hindi na birhen, at yung iba may anak na sa pag kadalaga, pero wala syang mapag pilian dahil narito narin lang naman sila sa isla, kung saan namamalagi si ang boss nyang si Spencer.

“I hope that we don’t have a forth one!”

Sabi ni teodor at utay utay tumingin kaya tiago, na mas lalong kinainit ng kilay at bigote nito.

“We’re not going to fifth if we don’t have a forth one? Right?”

“so you mea--???”

“YES! AND THE FORTH ONE IS, SOME OF THE TOY IS NOT! IS ALREADY F*CK!!!”

“a-and a fifth is???”

“dead!”

Lahat ay napasinghap sa sinabi ni tiago, kaya ang mga tauha ni giovan at maging sya ay kinakabahan sa mangyayari.

“Get the last toy teodor! Ang Fix her from head to toe! That’s our last gift for Spencer, and also clean this mess!!.”

“why do you mean? Clean this mess? Tiago?”

“I thought you know already?”

“ahhhhh, hahahaha!!!! Aye! Aye! M*th*f*cker OK BOYYYYYS!!! YOU HEARD! YOUR BOSS! CLEAAAAAAAN THISSSS MESSSSSSSSS!!!!.

At pagkasabi nun ni tiago kay teodor ang yamot nyang muka ay biglang lumiwanag dahil sa sinabi nito, iba kasi ang ibig sabihin nun sakanila, kaya nilisan ni tiago ang lugar ng tambakan ng mga sirang sasakyan na puro putok ng baril ang naririnig.