Taming The Spoiled Brat

11

~~

"Ouch!" My voice echoed in the hallway when sol jumped from my back. "Get off, sol." Pangbabanta ko. Nang bumaba si sol sinamaan ko siya ng tingin nang tumawa siya. "Where's duke?" She asked. Napatigil ako sa paglalakad nang mapansing wala siya dito.

"Huh? What do you mean? I thought magkasama kayo?" Naguguluhan akong tumingin sakaniya. All eyes are on us and some girls are gossiping about us. Some of them are confused dahil hindi namin kasama si duke.

"No, simula nung umabsent ka then pagkauwi namin hindi siya pumasok kinabukasan no'n. Until now." Napatango-tango ako sa sinabi niya. Baka naman late lang.

"Maybe he got stuck in traffic. Namimiss mo ano?" I wiggled my eyebrow and smiled at her teasingly.

"Hindi ah, loko 'to," ngumuso siya at umiwas ng tingin sa'kin. "Sus," tinusok-tusok ko ang kaniyang tagiliran na ikinakaiwas niya.

"Look who's here," nawala ang maganda kong aura nang mabosesan ko kung sino ang nagsalita. 'Yung tatlong babae na naka-away ko sa comfort room. Aba mga walang dala. Nagmumukha silang tanga sa itsura nila ngayon. Pa'no 'yung nasa gitna 'yung nilunod ko sa toilet is naka pigtail na hindi pantay tapos may sinisipsip pang lollipop na makapal ang mga blush-on nila.

Pare-parehas sila ng ayos ng tali nila. Mukha silang baliw. Triplets goal, ah.

"What?" Sabi ko na magkasalubong ang kilay, halatang irritado sa presensya nila. But at the same time humahalakhak na ako ng tawa sa loob dahil sa mukha silang monggoloid, but I just have to keep my facial expression like this, para maangas.

"Where's duke?" Mataray na tanong nung nasa gitna.

Aba, ang kapal naman ng mukha nito kala mo bagay ang tinatanong.

"And why are you searching that someone is taken already?" I crossed my arms over my chest as I said that. Nakikita ko sa periphal vision ko na naguguluhan si sol sa'kin.

I lifted my brows to her. "Wala naman akong sinasabi na aagawin siya kung kanino man siya." Umirap siya sa'kin. Hindi ba nadala ito sa pagngudngod ko ng mukha niya sa toilet? Kulang pa ata kailangan may poop.

"You won't but looks like you will," paghinto ko sa sasabihin ko at tumawa ng mahina. "... Duke doesn't entertain someone like you. You look like a dog, you kept chasing someone who doesn't even care about you." Pagsabi ko.

"What the hell did you just said to me?" Paglapit niya sa'kin at umaktong nasasaktan. Habang ako, I just remained on my position and look down at her. Sadyang pandak siya kaya gano'n.

While sol was just watching us and I know bumabagabag sa kaniyang isipan 'yung sinabi ko kanina. Well, it's just a joke. Masyado niya namang dinamdam.

"Nothing, napaka-bingi mo naman," bulong ko ng mahina pero sinadya ko na marinig niya 'yon.

"Anong sabi mo!?" Lumapit pa siya sa'kin at sinamaan ako ng tingin. Habang ang dalawa niyang alipores ay nakatingin lang and waiting for their leader to grab my hair—but I won't let her. My hair was so expensive than her little Chihuahua hairstyles, eww.

Hindi nalang ako umimik at napangisi pa. Saktong pagdating nung babaeng nag dala sa amin sa detention center. s**t.

Tinignan niya kami at tinaasan kami ng kilay habang may hawak na mga papeles. "Detention, all of you!" Napagitla kami do'n dahil sa sigaw niya.

Sol parted her lips shocked then look at me 'Ba't nadamay Ako?' she mouthed.

Nagkibit-balikat nalang ako at sumunod sa secretary nung principal. Well, at least hindi ako makakapasok sa subject ko ngayon.

Nangiti-ngiti pa ako habang naglalakad dahil ang iniisip ko ay makakapagpahinga na ako sa loob ng detention center.

But my shoulders shrank when the secretary put a test paper on our desk. "100 items. As your punishment." She said, seryoso. Nanlulumo akong tinignan siya. Ano ba 'yan, kala ko makakapagpahinga na ako dito pero buong kaluluwa ko ay magdudusa na naman.

Katabi ko ngayon si sol na sinasamaan na naman ako ng tingin. Eh malay ko bang madadamay din siya. Habang 'yung tatlo na mukhang chihuahua ay nasa labas ng detention center dahil pinaghiwalay niya kami.

Nakatingin pa din ako sa secretary nung principal getting hopeful na nagjo-joke lang siya. "What are you looking at? Start!" Tuluyan nang bumagsak ang aking mga braso nang makumpirmado na hindi siya nagbibiro at sinumulan na ang test.

After a long minutes of answering, someone enter the room. Naramdaman kong tumayo 'yung babae dahil sa pagtunog ng upuan. "Sir," sabi nung babae sa kakapasok lang na lalaki.

Well, hindi ko na inabalang iangat ang aking paningin because I was too pre-occupied to this test. I want this test to be done already.

"Who are these five students right here?" Naramdaman kong tumingin sila sa'min. And like what I said, I don't care, I was too busy here to look up.

"They caused a fight earlier, sir." Paggalang na ani niya. I think he's the principal of this school. Based on how she called him 'sir'. Pero, his voice was deep, in fairness familiar na Naman.

Hay nako, I should stop. I have still 99 items left. Yes, isa palang nasasagutan ko, hindi ko kasi alam isasagot ko. Kaya naisipan kong sikuhin si sol ng mahina lang naman.

"What's the answer on no.2?" I whispered para hindi kami marinig dahil med'yo may kalayuan din ang puwesto nung secretary. Habang nag-uusap 'yung lalaki at 'yung babae, patago akong sumilip sa papel niya.

"Thank you," ani ko nang makita na ang sagot sa 2-10. I thanked her but I feel sorry because nadamay siya kahit wala siyang ginagawa, but I just decided na ilibre nalang siya.

"Take care sir," pagpapaalam nung babae sa lalaki, infairness, ang haba ng pinag-usapan nila ha.

Bago pa man tuluyang maka-alis 'yung lalaki, naramdaman ko na lumingon siya sa gawi ko or am I just hallucinating things? Putcha, epekto na ba ito ng 100 items? Mababaliw na ata ako nito.

"Are you done?" Nakasimangot na tanong nung secretary. Napasabunot nalang ako sa sarili nang makita kung nasaan palang ako. Number 20. Mangiyak-ngiyak akong napangiwi.

Lumapit 'yung babae sa'min para tignan kaming dalawa. I secretly hid my paper para hindi niya makita kung nasaan na ako. "Not yet, ma'am." Sabi ko at kunwaring nagsasagot kahit hindi ko naman alam.

Nagulat ako nang binigay na ni sol ang papel niya at ang kaniyang test paper. Nagstretching muna siya bago sumandal at pinikit ang kanyang mga mata.

Nang lumabas ang secretary, palihim kong kinalabit si sol. Binuksan niya ang kaniyang isamg mata at hinhintay akong magsalita. Tumingin muna ako sa secretary kung papasok na ba siya sa loob. Nang mapansing may kausap na siya kaagad na professor sa labas agad kong nilapitan si sol. "Sol, tulungan mo naman ako dito oh. Sorry na." I plead. I even put my hands together just so she could help me with this.

Pinikit niya ulit ang mata niya at ipinaling ang kaniyang ulo sa kabilang direksiyon. Kumapit ako sa braso niya at sinabi sa kaniya ang magical words para mapatawad niya na ako at matulungan niya na ako dito. "Ililibre kita, any designer bags that you want later," bulong ko sakan'ya na kina bangon niya mula sa pagkakasandal at biglang kinuha ang papel at test paper ko.

"Thank you sol!" I hugged her and I was about to kiss her cheeks when she put her hand to my face. "Kadiri ka, umayos ka nga." Seryoso niyang ani habang nagsasagot. Bilang isang masunurin na bata, umayos ako ng upo. Finally, mapapahinga din saglit kahit papaano ang aking brain cells.

Napansin kong wala pa kanina ang secretary na laking pinagpasasalamat ko. It was not even my lucky day nor bad day. I can't tell if kung nasaan ang kapalaran ko ngayon.

"Here," bigla akong napatingin sa direksiyon ni sol. "Wait, that fast!?" Namilog ang aking mata at tinignan ang papel ko. O.M.Y.

She finished it! Omg, she's so smart!!

"Thank you so much sol!!! You did save me!!" I exclaimed and hug her once again. "Yeah, yeah. Get-off. 'Yung libre ko later." She reminded me and I quickly nodded. "Good, let's go." Nagtaka akong tumingin muli sakaniya.

"Are we allowed to go already once we already finished the test?" I innocently asked. She nodded at me and then smiled.

I happily packed my things while the three Chihuahuas were still there at the outside.

Nang madaanan namin sila palabas, I sticked out my tongue and see their eyes burning in anger because of me. Napatawa ako ng mahina. Wala kayong dala, ha.

~~~