Taming The Spoiled Brat

16

"Dianna," nagising ako dahil sa may umaalog sa'kin.

Inangat ko ang paningin ko at nakakita ng anghe- este, si kendrick! Putchang ilaw 'to nakakasilaw. "We're here," sabi niya at hinawakan niya ako sa kamay at inilagaw sa tuktok ng kotse para hindi ako mauntog do'n. Inilalayan niya ako patayo at ibinigay sa'kin 'yong susi. "Thanks," I said at tatalikod na sana siya pero may napansin ako.

"Hey, use my car, you can just return it tomorrow." I gave my keys to him but he just gave it back. I insisted at inilagay ko sa bulsa niya. "Since I think we're schoolmates naman, ibigay mo nalang sa'kin tomorrow when it's break time," ngumit na ako sakaniya at walang pasabing tumalikod at pumasok na sa loob ng main gate, para hindi na niya mabalik diba?

"Seriously? Schoolmates?" He chuckled.

"Why, taga ibang university kaba? You're an outsider?" Tinaas ko ang isang kilay at tinignan siya ng mariin. Umiling siya at tumawa ng mahina. "Whatever you think I am, I'll go ahead now." Napatango ako at nagpasalamat ulit sakaniya.

~~

"Why you didn't message us last night? Hanap kami nang hanap sa'yo kagabi." Bungad sa'kin ni sol pagkapasok na pagkapasok ko sa Villanueava University.Bahagya akong tumingin kay duke at napansin malalim na naman ang iniisip kaya hinayaan ko nalang siya and let him enjoy digging into something. "Duh, ako kaya ang naghahanap sainyo kagabi," umirap ako at patuloy na naglalakad. Habang naglalakad kami may nakabungguan ako na babae causing her books to scattered on the floor. "Sorry," I said and sit down to help her to pick her books. Pagkaupo ko para tulungan siya, I saw her id. Sunny Yara Magalona. "Thank you," nahihiya niyang tanong na matapos kami pulutin ang mga libro niya.

At umalis na siya. "Who's that?" Bulong ni sol na nasa gilid ko habang tinitignan niya padin iyon umalis. Nagkibit-balikat nalang ako. "I don't know. Maybe a new one." Nagkibit balikat nalang din siya at tumuloy na kami sa paglalakad papuntang room. "Pero ikaw ba talaga 'yung kanina?" Napakunot ang aking noo sa tanong niya. "What? I'm just helping her," naghiwalay kaming tatlo at umupo na sakaniya-kaniyang upuan. Kaming dalawa lang pala ni sol ang hindi nagkakahiwalay sa upuan si duke lang. "Edi wow, dati hinahayaan mo lang sila kaya many people hate you back then," napatawa ako sa sagot niya. "Even now 'no," pagirap ko sa ere.

"Nyenye, whatever," humarap na siya sa harapan dahil kakadating lang din ng professor namin. Pero most of her lessons, wala akong naintindihan Because I was busy thinking kendrick dahil kasi sa susi ko, letche. Why did I allow him to borrow my favorite baby phantom. Even my friends who want to borrow it I didn't allow them because I don't have trust when it comes to my babies! And especially, it was fresh from the states.

"Miss Zamora!" I flinched when the professor shouted my name. "Y-yes, p-prof..." Kandautal-utal kong sagot. Napatingin silang lahat sa'kin. Alam ko naman na maganda ako 'wag niyo nang ipahalata. Alam ko na 'yon. "What's the answer here?" Masungit niyang tanong at tinuro pa ang tanong. I slightly looked to sol to ask some help. She wrote something on her paper. She just drew a emoji that sticking their tongues out, malamang to tease me.

Nang wala akong maisagot, tinuro niya ang pinto, "detention," nagtitimpi niyang ani. "Laging sa subject ko dianna, ha! 1 hour detention." Hindi na ako sumagot at lumabas nalang ng room. Bago pa man ako tuluyang makalabas, tinignan ko si sol and she just made an annoying face! Idadamay kita next time!

Pero when my detention times end, it was already lunchtime. So I have many times to relax inside. Pero hindi sa detention ako dinala ng aking mga paa kungdi sa basketball court. Yes, they have a room for the basketball court.

Nakita kong nakaawang nang kaunti ang pintuan doon kaya I decided to sneak. When I sneak to the door, nakita ko ang tatlong lalaki na naglalaro doon, pawis na pawis. I guess, kanina pa sila dito.

"Wait lang, nakakapagod! Kanina pa ako dito, ha! Ang duya niyo!" Sabi nung matangkad na lalaki at lumakad papunta sa may upuan kung nasaan ang truffle bag niya. He got out his gatorade and drink it straightly! "Javier!" Sigaw ng isa niyang kasamahan. So he's javier.

"Tara na!" Sigaw naman nung isang kasamahan nila na matangkad din na maputi at singkit.

"Teka lang yui! Wala pa ngang isang oras pahinga ko! Baka gusto mo bumalagta nalang ako diyan!" Sigaw naman nung javier sa yui ang pangalan. Is he a chinese?

"Ehem..." Nagulat ako nang may tumikhim sa likuran ko kaya bigla kong nasara ang pinto. Pagkaharap ko, si kendrick na nakalagay ang kamay sa likod at prente na nakatayo.

"Yow!" Makikipag apir na sana ako nang hindi niya 'yon pansinin kaya ako na ang umapir sa sarili ko. "What are you doing here?" He said in cold tone. Woah! Ang bilis naman magbago nito, parang kagabi lang ang lambing ng boses niya ha!

"Wala lang," I said simply. But some evil idea just pop-out of my mind. "Tara cutting," nakangiti kong pangyaya sakaniya. Tinaasan ako ng kilay at naguguluhan siyang tinignan ako. "Cutt- what?" Tinanong niya pa kahit alam kong rinig na rinig niya 'yon. "Wait, don't tell me..." Nahugot ko ang hininga ko at my lips parted in shock.

Nilagay ko pa sa tapat ng bibig ko ang dalawang palad na halatang nagulat ako. "Yes, I-" Hindi ko na siya pinatuloy sa sasabihin niya. "You haven't tried cutting yet?" Hinawakan ko pa siya sa braso niya. Napatampal pa siya sa noo niya. "No, it's not what I mean-" Hindi ko siya ulit hinila because hinila ko siya papalabas. But i'm making it sure na hindi kami mahuhuli 'no.

"Go, hide there!" Sigaw ko ngunit pabulong dahil may nakita akong papuntang professor sa may bandang gawi. Itinulak ko siya sa may building sa kabila ko para makapagtago siya. Sumandal siya sa wall, looking so bored of what were doing. To be honest, gusto ko lang kumain sa may restaurant. Ayoko ng paninda sa cafeteria, diko type.

"Stop doing this," lumapit na ulit siya sa'kin dahil lumagpas na sa'min 'yung proffesor.

"Shut up, I'm hungry," pagpapatahimk ko sakaniya habang nagmamasid pa rin. "You could've just eat at the cafeteria," suhestiyon niya. Napatingin ako sakaniya. "Hindi masarap luto nila do'n," tumawa siya sa sinabi ko. Is he crazy?

"Really?" Sinabi niya nang makabawi sa kakatawa. "Yes, I'd prepare eating at the restaurant more," ani ko.

"Tara na nga, ang dami mong dada," hinila ko ang kamay niya at dere-deretso kaming lumabas.

"Where are we going?!" Sigaw niya habang tumatakbo kami. Hindi ko namamalayan na hanggang ngayon eh hawak ko pa din ang kamay niya.

"Restaurant nga! Paulit-ulit!" Sigaw ko pabalik. Pinagtitinginan na kami ng tao sa kapaligiran na parang may ninakaw kami. Duh, do I look like a thief?!

"Gosh, you're unbelievable," sabi niya nang makapunta kami sa harap ng restaurant. Hingal na hingal kaming sumandal saglit sa pader sa gilid.

Nang makabawi ako ng hangin, pumasok na ako sa loob na naka uniform and while him is wearing a civilian. Para tuloy tatay ko siya. Tanga ko din, nasa kaniya pala ang susi ng kotse ko ba't hindi ko nalang naisipan mag car? Kesa tumakbo sa initan. Ugh, I hate this.

~~