Timur, odasında sabah, her zamankinden daha gri ve daha soğuk bir sabaha uyanmıştı. bu sabah, bir operasyon emri beklemekten çok daha ağırdı. Gece boyu zihninde kurduğu mahkemeler sona ermiş, hüküm verilmişti. Hülya’nın vaat ettiği o "baba" olma hayali, Aylin’in masum sevgisine karşı galip gelmişti; ya da Timur öyle olduğuna kendini inandırmıştı.
Ayak seslerini duydu. Aylin geliyordu. Her sabah kalbini ferahlatan o ritmik adımlar, bu kez Timur’un göğsüne inen birer balyoz gibiydi. Kapı hafifçe tıklandı. Aylin, yüzünde dünkü fırtınanın izlerini taşıyan ama yine de profesyonelliğini korumaya çalışan o hüzünlü gülümsemesiyle içeri girdi.
"Günaydın Yüzbaşım," dedi Aylin. Sesi titremesin diye büyük bir çaba sarf ediyordu. "Egzersiz bantlarını getirdim, bugün diz ekleminizi biraz daha zorlayac
