Pınar, abisi evden çıkar çıkmaz Selçuk’u arayıp eve çağırdı. Yaklaşık bir saat sonra Selçuk, eve geldiğinde her zamanki coşkulu halinin yerinde yeller esiyordu. Adeta komutanı eve gölgesini bırakıp gitmiş gibi tedirgindi.
Bir diğer sorun da Pınar’ın kendisine ne cevap vereceğini bilememekti. Azarlanmış bir çocuk sessizliğinde içeri girdi ve Pınar’ı takip ederek salona geçti.
Pınar, Selçuk’un durgun halini onun için aldığı riske bağladı. Hayatında abisinden sonra tek bir insanın onun için her şeyi yapabileceğini görmüştü. Selçuk’un yüzünü güldürmek için kendi içsel sıkıntılarını bir yana bırakıp gülümsemeye çalıştı.
“Hoş geldin aşkım.” Selçuk’un yüzünü avuçlarının arasında alıp küçük bir çocuk sever gibi yanaklarını sıkarken sağ gözünün kenarındaki morluğu fark etti. “Kocamanım, bu tatl
