หลายวันต่อมา
ร่างสูงของวีชวลหนุ่มเดินตรงเข้ามาในครัว โดยที่ซอลจัง กำลังขะมักเขม้นอยู่กับการล้างจาน หลังจากที่ไคโรขับรถไปส่งลูก ๆ ของเขาที่บ้านของคุณย่า ซากุระ ในช่วงสุดสัปดาห์
"ช่วยอะไรฉันหน่อยสิ" เสียงทุ้มนุ่มเสมือนโทนเสียงเวลาที่วีชวลหนุ่มเปล่งร้องอยู่บนเวทีดังมาทางด้านหลัง ทำให้ซอลจังที่เพิ่งจะแล้วเสร็จจากการล้างจาน หันกลับไปหาด้วยสีหน้าที่ชวนสงสัย หากแต่ก็ยอมตอบกลับไปเป็นปกติ ตามแบบนิสัยของเธอ
"ได้สิคะ คุณอยากให้หนูช่วยอะไร" ดวงตาโฉบเฉี่ยวกะพริบขึ้นลงเป็นจังหวะ ในระหว่างที่รอฟังคำตอบกลับจากอีกฝ่าย ซึ่งยืนกอดอกพิงไปกับเคาน์เตอร์ครัว
"ปกติฉันจะสั่งอาหารไปส่งที่ตึกปีกม้าทุกเดือน แต่เผอิญว่ารอบเนี่ย ติดปัญหานิดหน่อย เลยอยากให้เธอเป็นคนทำอาหารไปส่งให้แทน"
"คิดดีแล้วเหรอคะ ที่จะให้หนูทำ ทำไมคุณไม่ลองสั่งจากร้านอาหารอื่นดูล่ะคะ เผื่อว่ามันจะเวิร์กกว่า"
"ฉันคิดดีแล้ว" ไคโรตอบกลับ ก่อนที่
