"ฉันว่า... ฉันลืมจ่ายค่าอาหาร" ไคโรตอบคำถามเธอ ก่อนที่คนตัวเล็กจะยิ้มหวานพร้อมบอกกับเขาไปด้วยว่า
"หนูแอบวางไว้ใต้จานอาหารแล้วค่ะ คิดว่าถึงถามราคาไป อินคาก็คงไม่รับมันไว้อยู่ดี" คำพูดของซอลจังทำให้ไคโรเผยยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัวเมื่อเห็นถึงความฉลาดหลักแหลมของเด็กคนนี้
"เธอวางไว้เท่าไหร่?"
"ก็... เท่าที่เงินในกระเป๋าคุณมี"
"อะไรนะ?" คิ้วหนาขมวดเข้าหากันไปโดยอัตโนมัติในตอนที่ได้ฟังคำตอบจากปากของเธอ
"ก็หนูไม่มีเงินสดเลยนี่คะ เงินแสนเยนนั่น ก็ดันคืนคุณไปซะหมดแล้วด้วย อีกอย่างคุณก็เป็นคนให้หนูพกกระเป๋าของคุณไว้เองนี่คะ แถมหนูก็ยังไม่รู้ว่าราคาอาหารมันเท่าไหร่ เงินในกระเป๋าของคุณมีกี่ใบ หนูก็วางไว้ให้หมดเลย" คำตอบของเธอ ทำให้ไคโรยื่นมือแกร่งไปยีที่ผมของเธอเบา ๆ อย่างนึกชอบใจ เล่นเอาซอลจังรู้สึกตกอกตกใจ
"...อ๊ะ!"
"ทำดีมาก... ยัยจอมจุ้น!" ไคโรหัวเราะออกมาอย่างไม่ปิดบัง ก่อนจะหันมาหาคนตัวเล็
