ร่างสองร่างฟุบลงไปบนเตียงนอนอย่างหมดเรี่ยวแรงพร้อมกับลมหายใจเหนื่อยอ่อนที่ต้องการการพักผ่อนอย่างเต็มที่ หลังจากปลดปล่อยห้วงอารมณ์สุดท้ายของร่างกายที่เสียวซ่านอย่างสุดจะทานทนไว้ ดวงตาคมกริบภายใต้ใบหน้าอันหล่อเหลาปิดสนิทลง ก่อนที่ซอลจังจะลืมตาขึ้นมาอย่างเหนื่อยล้าอ่อนแรง ด้วยความเจ็บปวดที่ตรงเข้าเล่นงานใจกลางความเป็นสาวอย่างร้าวระบม พร้อมสมองที่กลับมาประมวลผลอีกครั้งในเช้าของวันใหม่ ก่อนพบร่างเปลือยเปล่าของใครบางคนภายใต้ผ้าห่มผืนหนา ซึ่งนอนโอบกอดอยู่ข้างกายวางพาดท่อนแขนแกร่งลงมาบนหน้าท้องแบนราบเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่ โดยที่เธอเองยังคงติดหนึบกับความรู้สึกวาบหวามจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จนไม่กล้าที่จะมองหน้าของอีกฝ่าย หากว่าเขาตื่นขึ้นมาในเวลานี้ ซอลจังหดเกร็งหน้าท้องพยายามกลั้นหายใจเอาไว้ ก่อนขยับเอาท่อนแขนของเขาออกไปอย่างเบามือ โดยไม่ให้อีกฝ่ายนั้นรู้สึกตัว กลัวว่าจะยังเข้าห

