"ซ่อนกลิ่น...ตื่น" ไคโรเอ่ยปากกับคนที่นอนหลับอยู่บนเบาะ หลังจากปลดล็อกเข็มขัดนิรภัยแล้วเดินอ้อมมาอีกข้างของประตูรถทันทีที่พาเธอกลับมาถึงบ้าน
"คุณ?" ซอลจังปรือตาขึ้นมามองอีกครั้ง ก่อนจะผล็อยหลับไป ทำให้ไคโรได้เพียงส่ายหน้า แล้วตัดสินใจพาร่างของเธอขึ้นไปบนห้องวางร่างนุ่มๆ ลงบนเตียง ในขณะที่วีชวลหนุ่มกำลังจะลุกไปหยิบผ้ามาชุบน้ำ หากแต่มือบางกลับคว้าที่ชายเสื้อของเขาเอาไว้เพื่อให้โน้มเข้าไปใกล้
หมับ!
"...!!!"
"ไคโร?" ซอลจังเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูอ้อแอ้ เธอกัดริมฝีปากเบา ๆ อย่างยั่วเย้า โดยไม่รู้ว่าสิ่งที่ทำมันกำลังปลุกเร้าอารมณ์ และ ความต้องการบางอย่างในตัวของเขาขึ้นมา
"ต้องการอะไร?" วีชวลหนุ่มเม้มริมฝีปากเข้าหากันเพื่อเก็บกลั้นอารมณ์ความรู้สึกนั้นเอาไว้ ก่อนจะนั่งลงพลางกระซิบถามด้วยน้ำเสียงอันแผ่วเบาจากคนที่ปรือตามองมาที่เขาอย่างหยาดเยิ้ม แม้จะดูว่าไม่ค่อยมีสติ หากแต่ซอลจังก็เลือกท
