ใต้เงาธิสเซิล​⋆࿐

​INTRO​ 00​ | คำศัพท์​ที่ควร​รู้!

ใต้เงาธิสเซิล⋆࿐໋

เสียงเพลง ธิสเซิล ดังประสานกับเสียงกรี๊ดผ่านลำโพงสมาร์ทโฟนเครื่องหนึ่งถูกปิดไปก่อนที่บทเพลงจะจบลง หลังจากฝีเท้าของหญิงสาวเดินเข้ามาหยุดภายในห้องครัว ซึ่งเตรียมอาหารไว้สำหรับงานเลี้ยงในคืนนี้

"แอบดูไลฟ์ของวงไดอยู่เหรอ เมน คาวาดะ เร็น รึเปล่า เธอก็เป็นแฟนคลับของเขาด้วยเหรอ" นั่นเป็นเสียงจากการตั้งคำถามของ อาซามิ ภรรยาคนสวยของ ไคโร หนึ่งในสมาชิก วงได ก่อนที่เธอจะพูดต่อไปอีก

"น่าเสียดายที่ เร็นคุง ประกาศอำลาวงไปก่อนงานฉลองครบรอบยี่สิบปี ไม่รู้เพราะอะไร แต่ถ้าแยกออกไปทำเดี่ยว คงเจอแอนตี้แฟนถล่มยับแน่เลย"

"คงไม่ถึงขนาดนั้นหรอกมั้งคะ คุณอาซามิ"

"พูดแบบนี้ แปลว่าเธอเป็นเมนของเร็นคุงจริง ๆ ด้วยสินะ" อาซามิตรงเข้ามาหาเจ้าของคำกล่าวเมื่อครู่โดยไม่รอให้อีกฝ่ายโต้แย้ง ทั้งยังพูดต่อไปอีกด้วยว่า

"ก็อย่างว่านะ สาว ๆ ส่วนใหญ่ ก็คงชอบ เร็นคุง ด้วยกันทั้งนั้น เพราะว่าเขาทั้งหล่อ เต้นเก่ง แถมยังขี้เล่นอีกด้วย แต่ถึงยังไงก็สู้ ไคโร ไม่ได้หรอกนะ ว่าไหม"

"สามีคุณอาซามิ เก่งที่สุดอยู่แล้วค่ะ"

"แน่นอนจ้ะ แต่เรื่องที่ ซอลจัง เป็นเมนเร็นคุงเนี่ย ห้ามให้ไคโรรู้เด็ดขาดเลยนะ ไม่งั้นมีหวัง ฉันคงต้องหาพี่เลี้ยงให้ลูก ๆ ใหม่อีกแน่เลย" อาซามิพูดติดตลก แม้ความจริงมันจะเป็นตลกร้ายที่แฝงไปกับรอยยิ้มก็ตาม

อาซามิรู้ว่าสามีต้องการความเป็นส่วนตัว เพราะนอกจากเรื่องของงานแล้ว ไคโรไม่เคยอัปเดตเรื่องราวใด ๆ บนโลกออนไลน์เลย ถึงอย่างนั้น บนโซเชียลมีเดีย ภายใต้ชื่อ CairoDai ก็มียอดผู้ติดตามมากถึง 7 ล้านคน และ ยังคงเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ

"อาหารพร้อมรึยังจ๊ะ" อาซามิกวาดตาดูอาหารที่วางเรียงรายกันอยู่รอบ ๆ

"เรียบร้อยแล้วค่ะ คุณอาซามิ"

"ถ้างั้นช่วยเตรียมเครื่องดื่มด้วยนะจ๊ะ แล้วเดี๋ยวฉันช่วยยกออกไปเสิร์ฟ"

"ได้ค่ะ" สิ้นเสียงของซอลจัง อาซามิก็หมุนร่างเล็ก ๆ ของเธอแล้วเดินกลับออกไป

"...เดี๋ยวก่อนสิ อาซามิ!" เท้าเล็กที่ก้าวออกมายังไม่ทันพ้นปากประตูดีเท่าไหร่ ก็ถูกร่างสูงของใครบางคนคว้าตัวเธอไปยังมุมมุมหนึ่ง ซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก ทว่าก็ห่างจากสายตาผู้คน

"นี่คุณ! ตามฉันมาทำไม" อาซามิ เบิกตากว้างเมื่อเงยหน้า เห็นอีกฝ่ายที่กดไหล่ของเธอให้ชิดไปที่กำแพง

"ก็แค่อยากคุยด้วย" น้ำเสียงแผ่วเบาหากแต่ยังคงความจริงจังและแข็งกร้าว ภายใต้ดวงตาอันโฉบเฉี่ยว และ แหลมคม

"แต่ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ" อาซามิตอบกลับแล้วดันเขาให้ถอยห่างออกไป

"เดี๋ยวก่อนสิ" อาซามิหยุดกึกด้วยแรงมือจากการเหนี่ยวรั้งไว้ที่ต้นแขน จนเกิดเป็นรอยแดงเธอหยุดมองเจ้าของการกระทำ ก่อนละสายตาจากใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา ไปที่แขนของตัวเอง

"มีอะไรคะ"

"ฉันคิดถึงเธอ อยากเจอไม่ได้รึไง"

"หยุดทำรุ่มร่ามกับฉันได้ไหม เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า!" อาซามิเสียงแข็งปราดมองไปยังชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งเหนื่อยหน่าย รำคาญ แล้วก็หวาดหวั่นในเวลาเดียวกัน

ชายผู้นั้นหมุนตัวอาซามิให้หันกลับไปหาพร้อมกับโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ จนปลายจมูกเกือบจะสัมผัสกัน หากว่าเธอนั้นไม่เบือนหนี แล้วดันไว้ที่แผงอกของเขา

"ไคโรดีกว่าฉันตรงไหน ฉันเองก็รู้จักกับเธอตั้งแต่สมัยเรียนมาพร้อมกับเจ้านั่น ทำไมเธอถึงไม่ยอมเลือกฉัน อาซามิ!"

"พอทีเถอะ เร็น ฉันคบกับไคโรมาเป็นสิบปี และฉันก็แต่งงานกับเขาแล้วด้วย เลิกยุ่งกับฉันสักทีได้ไหม ขอร้องล่ะ"

"แน่ใจเหรอ ว่าเธอต้องการแบบนั้น"

"แน่นอน! ปล่อยฉันได้แล้ว บอกว่าให้ปล่อย!"

หมับ!

"กรุณาเอามือของคุณ ออกไปจากคุณอาซามิด้วยค่ะ!" ดวงตาคมกริบปราดมองที่ข้อมือแกร่งของตัวเอง ทันทีที่สัมผัสเข้ากับไออุ่นจากมือนุ่มของใครบางคน โดยไม่ได้รับอนุญาต เช่นเดียวกับอาซามิ

"เธอมายุ่งอะไรด้วย" สายตาคมกริบของ เร็น อดีตสมาชิก วงได ชายหนุ่มที่เรียกว่าฮอต และ อัธยาศัยดีที่สุดในวง ตวัดมองคนที่เข้ามาขัดจังหวะ ด้วยความไม่พอใจ

"ซอลจังเป็นคนของฉัน" อาซามิพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าพี่เลี้ยงของลูก ๆ เข้ามาในเวลาที่เธอต้องการความช่วยเหลืออยู่พอดี

"เนี่ยเหรอซอลจัง ก็แค่เด็กน้อย สำคัญอะไรนักหนา" เร็นปล่อยมือ แล้วหันมาสนใจคนข้าง ๆ แทนอาซามิ

"อย่ายุ่งกับเธอ!" อาซามิรีบเข้าไปขวาง เมื่อเห็นว่าเร็นก้าวเข้าไปหาซอลจัง ทว่าเขากลับไม่หยุดการกระทำ แม้ว่านั่น จะเป็นคำสั่งของเธอก็ตาม

"บอกเด็กนี่ดีกว่าไหม ว่าอย่ามายุ่งกับฉัน!" เร็นจ้องหน้าสบตากับซอลจัง ราวกับจะประกาศสงครามกับเธอ ก่อนจะรั้งเข้าที่ไหล่ขวาของคนที่ตัวเล็กกว่า แรงฉุดกระชากทำให้ซอลจังถลันเข้าไปใกล้ จนร่างบางกระแทกเข้าที่แผงอกแกร่งเข้าอย่างจัง

"โอ๊ะ!" ซอลจังสะดุ้ง! จนเผลออุทานออกมา และ ดูเหมือนว่าเจ้าของบ้าน จะมาได้ทันเวลาพอดี

"มีเรื่องอะไรกันรึเปล่า?" คำถามนั้น ออกจากปากเจ้าของคิ้วหนา ภายใต้ใบหน้าอันหล่อเหลา ระดับวีชวล แห่งวงได ทำเอาทุกคนหยุดการกระทำ พร้อมทั้งหันไปหากันอย่างพร้อมเพรียง

"ไม่มีอะไรค่ะ แค่เรื่องเข้าใจผิดนิดหน่อย" อาซามิบอกปัดผู้เป็นสามี แล้วเดินเข้าไปหา เพราะเกรงว่าเขาจะไม่สบายใจ หากรับรู้กับเรื่องที่เกิดขึ้น

"เราออกไปกันเถอะค่ะ พอดีว่าเร็นคุงเข้ามาช่วยยกถังน้ำแข็ง" มือบางแตะที่บ่าแกร่งของสามีเพียงเล็กน้อย แล้วเดินผ่านหน้าของเขาออกไป ก่อนจะทิ้งท้าย "ถ้าทุกคนพร้อมแล้ว เราออกไปทานอาหารกันนะคะ"

"ไม่มีอะไรแน่นะ" ไคโรมองหน้าของเร็นหลังจากที่อาซามิเดินออกไป ก่อนจะถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ว่าเขาไม่ได้พลาดเหตุการณ์อะไรไป

"ไม่เชื่อที่อาซามิพูดรึไง" เร็นตอบคำถามโดยการซักกลับ แล้วเดินเข้าไปหยุดยืนด้วยความสูงที่ใกล้เคียงกันโดยมากกว่า 180 เซ็นติเมตร ตามมาตรฐานความสูงของสมาชิกภายในวง

"บอกให้ก็ได้ ว่าเด็กนี่ ให้ท่าฉัน! ระวังไว้หน่อยก็ดี" พูดจบก็เดินออกไปโดยไม่ได้สนใจว่าตัวเอง โยนระเบิดคำพูดทิ้งไว้ให้กับคนที่อยู่ข้างหลังอย่างซอลจัง แม้ว่าจะเป็นการกระซิบที่แผ่วเบา หากแต่ก็เหมือนตั้งใจให้ผู้ที่ยังอยู่ภายในห้องนี้ได้ยินกันทุกคน

"ทำอะไรก็ระวังหน่อย อย่าให้เสียชื่อถึงอาซามิ เพราะเขาเป็นคนรับเธอเข้าทำงาน" เพราะเชื่อใจคนรักที่คบกันมานานกว่าสิบปี ทำให้ไคโรเลือกที่จะฟังคำกล่าวของภรรยา ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับออกไป หากในตอนนั้นไม่มีเสียงของใครบางคนเรียกเขาเอาไว้

"เดี๋ยวค่ะ!" ร่างสูงของวีชวลหนุ่มหยุดเดิน ทว่าก็ไม่ได้หันกลับไปมองตามเสียงที่ดังมาจากด้านหลัง

"ถ้าคุณฟังคุณคาวาดะ คุณก็น่าจะฟังหนูด้วย"

"มีอะไรว่ามา" คำพูดเรียบเฉย ทำให้ซอลจังแทบไม่หลงเหลือความมั่นใจในสิ่งต้องการจะบอก

"หนูไม่ได้ทำแบบนั้นเลยนะคะ ที่คุณคาวาดะพูดเมื่อกี้นี้ ไม่มีความจริงเลยสักนิด หนูไม่ได้ให้ท่า..." ซอลจังพยายามอธิบายในสิ่งที่ถูกกล่าวหา ทว่ากลับถูกเมินเฉยราวกับเป็นคำพูดที่ฟังดูไร้น้ำหนัก ทำให้เธอไม่กล้าที่จะพูดต่อ

"มาบอกฉันทำไม"

"แค่อยากให้รู้ ว่าหนูไม่มีทางทำให้ภรรยาของคุณเสื่อมเสีย" ซอลจังตอบกลับ คนที่หันหลังให้โดยไม่มีท่าทีว่าจะหันมา ก่อนได้ยินคำกล่าวที่ไม่ผิดไปจากที่คิดไว้เท่าไหร่นัก

"แค่นี้ใช่มั้ย" นั่นเป็นคำพูดสุดท้าย ก่อนที่วีชวลหนุ่มจะเดินออกไป เหลือคนที่ถูกเมินใส่ไว้เพียงลำพัง

ไคโร คิดว่าอาซามิไว้ใจเด็กคนนี้มากเกินไป จนเขารู้สึกได้ แต่ไม่ว่าด้วยสาเหตุอะไรก็ตาม มันทำให้เขาไม่ชอบใจเอามาก ๆ เพราะอาซามิ มักจะให้พี่เลี้ยงใช้เวลากับลูก ๆ มากกว่าตัวเธอเอง รวมถึงเขาด้วย

คำศัพท์​ที่ควร​รู้!

คำศัพท์เฉพาะ (ที่มีผลกับเรื่องนี้เท่านั้น)

Dai ได = ศิลปินไอดอล บอยแบนด์ เจ้าของผลงานเพลง ธิสเซิล โด่งดังมากว่า 2 ทศวรรษ ประกอบด้วย สมาชิก 5 คน ได้แก่ ฮิโรกิ ไคโร โทรุ และ ยูเมะ โดยมี เร็น เป็นอดีตสมาชิก

ลูกเรือ = ใช้เรียกแฟนคลับที่คอยติดตาม และ ให้การสนับสนุนผลงานของ ได ตลอด 20 ปีที่ผ่านมา

เมน (Maine) = ใช้เรียกศิลปินไอดอลที่ชื่นชอบมากที่สุด

Leader ลีดเดอร์ หรือ หัวหน้าวง คือ ผู้ที่มีวุฒิภาวะการเป็นผู้นำที่ดี มีทักษะทางความคิด และ การตัดสินใจดีเลิศ เป็นผู้ที่มีความสามารถด้านภาษาที่หลากหลาย

Main Vocalist คือ นักร้องหลัก เป็นผู้ที่มีเร้นจ์เสียงกว้าง ใช้เทคนิคการร้องระดับสูง เสียงร้องของการแสดงสดจะมีความเสถียร สามารถถ่ายทอดอารมณ์เพลงออกมาได้ดีที่สุด ในท่อนยาก โน้ตที่สูง และ ท่อนที่ต้องใช้พลังเสียง

Lead Vocalist คือ นักร้องนำ เป็นผู้ที่มีเสียงร้องอันไพเราะ กับเทคนิคการใช้เสียงร้องที่ดี ร้องนำในท่อนแรก หรือ ท่อนฮุกของเพลง เป็นผู้ที่คุมโทนเสียงของสมาชิกคนอื่น ๆ ไม่ให้โดด หรือ ต่างกันจนเกินไปในท่อนที่มีการร้องประสานเสียง

Main dance คือ ผู้ที่มีความสามารถด้านการเต้นมากที่สุดในวง

Main Rapper คือ ผู้ที่ทำหน้าที่หลักในการแร็ป มีทักษะ และ เทคนิคในการแร็ปที่ยอดเยี่ยม

Center (เซ็นเตอร์) คือ ผู้ที่มักอยู่ตรงกลาง หรือ จุดโฟกัสของการแสดง มีความสามารถในการร้องและเต้นเป็นหลัก โดดเด่น สามารถดึงดูดความสนใจจากผู้ชมได้เป็นอย่างดี

Visual วีชวล คือ ผู้ที่มีรูปร่าง หน้าตาดี และ เสน่ห์ดึงดูด โดดเด่น สะดุดตา เป็นตัวแทนให้กับวง เปรียบเสมือนโลโก้ของวง

Face of the group คือ ผู้ที่ได้รับความนิยมจากบรรดาแฟนคลับเป็นอย่างมาก เรียกกระแสจากผู้คนได้เป็นอย่างดี แม้จะไม่ใช่วิชวล แต่เป็นผู้ที่คนส่วนใหญ่จะนึกถึง เมื่อเอ่ยชื่อวง

แอนตี้ แฟน = บุคคลที่คอยติดตาม หรือ อดีตแฟนคลับ ที่กลับกลายมาเป็นเกลียดชังศิลปินไอดอลที่ตัวเองเคยชื่นชอบ คอยหาเรื่องโจมตี หรือ ว่าร้ายศิลปินไอดอลในทุกช่องทางที่สามารถทำได้ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีพฤติกรรมรุนแรง เผยแพร่ข่าวลือในทางที่ไม่ดี

ซาแซง แฟน = แฟนคลับที่คลั่งไคล้หลงใหล ในตัวศิลปินไอดอลมากจนเกินความพอดี มักตามติดชีวิตศิลปินไอดอลเสมือนเงา มีพฤติกรรมที่ส่อเป็นภัยคุกคามชีวิตประจำวัน และ ความเป็นส่วนตัวของศิลปินไอดอล ตลอดจนอาจก่อให้เกิดความรำคาญ และ เป็นภัยต่อการดำเนินชีวิต

ยาราคาชิ แฟน = แฟนตัวยง ที่คอยตามติดชีวิตของศิลปินไอดอลราวกับภูติ ผี วิญญาณ มีพฤติกรรมรุกล้ำพื้นที่ความเป็นส่วนตัวของศิลปินไอดอล หรือ บุคคลสาธารณะ คลั่งไคล้หลงใหลในตัวศิลปินไอดอล จนเกินขอบเขตความพอดี ส่อไปในทางคุกคาม ตลอดจนอาจก่อให้เกิดความรำคาญ และ เสื่อมเสียชื่อเสียง เป็นภัยต่อการใช้ชีวิต

Cassette เทปคาสเซ็ท = Cassette Tapes ยุคหนึ่งของวงการเพลง ที่บรรจุเสียงเพลงลงบนตลับเทปเพื่อวางจำหน่าย

ราวน์ วอร์ด (Round ward) = การตรวจเยี่ยมคนไข้ในห้องพักผู้ป่วยของแพทย์ และ พยาบาล ซึ่งจะทำเป็นกิจวัตรประจำวัน

คุง ท้ายชื่อ = ใช้เรียกคนรู้จัก หรือ สนิท

จัง ท้ายชื่อ = ใช้เรียกชื่อผู้หญิงที่รู้จัก

จัง ท้ายชื่อ = เด็กหญิง และ เด็กชาย