อีกด้านหนึ่ง
"ขึ้นมานั่งด้วยกันสิ" วีชวลหนุ่มเอ่ยปากบอกกับซอลจังที่กำลังยกสัมภาระของเขาไปวางที่เบาะหลังรถ ซึ่งจอดอยู่ใต้ตึกปีกม้า ก่อนที่คิ้วมนจะขมวดเข้าหากันเมื่อได้ฟังคำกล่าวนั้นอย่างไม่ค่อยชัด
"เมื่อกี้คุณให้หนูทำอะไรนะคะ" เธอถามกลับไป ก่อนที่ไคโรจะปลดล็อกประตูด้านข้างให้กับเธอ
"ฉันบอกให้เธอขึ้นมานั่งข้างหน้าด้วยกัน" ร่างสูงตอบคำถาม ก่อนก้าวเข้าไปนั่งประจำที่คนขับแล้วพาดมือไว้กับพวงมาลัยรถ รอจนอีกฝ่ายตามขึ้นมานั่งที่เบาะข้าง
"อ๊ะ!" ซอลจังรู้สึกตกใจ เมื่อใบหน้าหล่อเหลาขยับโน้มเข้ามาใกล้ จนลมหายใจแทบจะเป่ารดกัน แล้วเอื้อมไปคาดเข็มขัดนิรภัยให้จนเธอถึงกับหน้าแดง เพียงเพราะแค่ช้ากว่าเขาไปนิดเดียว และ ไม่คาดคิดด้วยว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรแบบนี้ให้เธอเลยด้วยซ้ำ
"...หิวรึเปล่า อยากกินอะไรไหม" ไคโรหันไปทางพวงมาลัยรถในตอนที่ถาม โดยไม่ได้มองหน้าคนที่นั่งอยู่ข้างกัน ในขณะที่ซอลจังชำเลืองมองวีชวลหนุ่
