ทาสรักเพลิงมาร 🔞

2เงาแค้นแห่งอดีตกาล

แสงตะวันเพียงหนึ่งเดียวของมาร

หลังจากบทลงทัณฑ์ที่แสนยาวนานจบลง เฟยเทียนเดินออกจากห้องบรรทมด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขาควบอาชาโลกันตร์ไปยังหุบเขาเงียบสงบที่ชายแดน ที่นั่นมีกระท่อมไม้หลังเล็กๆ

"เฟยเทียน เจ้ากลับมาแล้วหรือ?" เสียงแหบพร่าของ แม่เฒ่าอินทรี หญิงชราที่ช่วยชีวิตและเลี้ยงดูเขามาตั้งแต่ที่เขาอ้อนวอนขอชีวิตใต้คมดาบมหาเทพคราวนั้น

เฟยเทียนคุกเข่าลงข้างเตียงหญิงชรา แววตาพญามารที่เพิ่งข่มเหงลั่วชิงมาอย่างโหดร้ายกลับเลือนหายไป เหลือเพียงความอ่อนโยนและเคารพรัก เขาบรรจงกุมมือเหี่ยวแห้งนั้นไว้ "ข้ากลับมาแล้วแม่เฒ่า... ข้ากำลังจะทวงความยุติธรรมให้พวกเราได้ทั้งหมด"

"เจ้าต้องระวังให้มาก... ใจที่มืดบอดจะทำให้เจ้ามองไม่เห็นสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดและการที่เจ้าใช้พลังมากเกินไปเจ้าก็รู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น"แม่เฒ่ามองเฟยเทียนด้วยความเป็นห่วง

เฟยเทียนนิ่งเงียบ เขาคือราชาที่รักและปกป้องลูกน้องรวมถึงคนในเผ่าพันธุ์ด้วยชีวิต แต่ความรักเหล่านั้นกลับถูกบดบังด้วยหมอกแห่งความแค้น

แม่เฒ่าอินทรี หญิงชราผู้เดียวที่รู้ความจริงในอดีต

"เฟยเทียน... เจ้าใช้พลังมากเกินไปแล้ว" แม่เฒ่าอินทรีเอ่ยพลางกุมมือที่สั่นเทาของเขา "อย่าลืมว่าร่างกายเจ้ายังมี 'พิษสังหารเทพ' ฝังอยู่ในกระดูกตั้งแต่ตอนนั้น"

ภาพในอดีตหวนคืนมา... วันที่มารดาของเขาถูกใส่ร้ายว่าสมคบกับจอมมารทำลายสวรรค์จึงถูกบุกมาสังหารอย่างทารุณที่ตำหนักมารพร้อมทั้งเหล่ามารที่ต้องตายสังเวยในครั้งนั้นบิดาของเขาโกรธแค้นจนทำลายสวรรค์ย่อยยับ

แต่กลับถูกเล่ห์เหลี่ยมของพวกเทพที่จับตัวเฟยเทียนในวัยเยาว์เป็นตัวประกัน บิดาจึงยอมวางอาวุธเพื่อแลกกับชีวิตลูกชาย ทว่าพวกเทพกลับตระบัดสัตย์ สังหารบิดาต่อหน้าเขา และกรอกพิษร้ายใส่ปากเด็กน้อยเพื่อให้ตายอย่างทรมาน

เป็นแม่เฒ่าอินทรี คนสนิทของบิดาที่แฝงตัวอยู่ ที่เสี่ยงชีวิตพาเขาหนีออกมาจากกองเลือดในวันนั้น

"ข้าไม่สน... ต่อให้พิษนี้จะคร่าชีวิตข้า ข้าก็จะลากพวกมันลงนรกไปพร้อมกัน!" เฟยเทียนเอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ แววตาที่แข็งกร้าวอ่อนแสงลงเพียงชั่วครู่ยามอยู่ต่อหน้าหญิงชรา

ขณะเดียวกัน ลั่วชิงที่นอนระบมกายอยู่ในตำหนักมืด กลับได้รับนกวิญญาณลับจากบิดา

"ชิงเอ๋อร์... พ่อยังมีชีวิตอยู่ พ่อจงใจแพ้เพื่อให้เจ้าเข้าไปถึงตัวมัน เจ้าจงเข้มแข็งและหาทางเข้า 'หอคอยทมิฬ' เพื่อชิง 'เนตรบรรพกาล' ออกมา เมื่อนั้นมันจะสิ้นฤทธิ์ และพ่อจะไปรับเจ้ากลับบ้าน"

ลั่วชิงกำจดหมายแน่น น้ำตาแห่งความซาบซึ้งไหลพราก "ท่านพ่อ... ท่านยอมเจ็บตัวเพื่อข้า ข้าสัญญา ข้าจะเป็นดาบที่คมที่สุดเพื่อสังหารปีศาจตนนี้!"