“มึงอยากกินอะไร กูจะลงไปซื้อให้”
สายตามองด้านหน้าในขณะที่ปากเอ่ยถามเฟญ่าเสียงอ่อน หลังจากที่ขับรถออกมาจากคอนโดได้นานถึงหลายนาที ในหัวเกิดนึกขึ้นได้ว่ายังไม่มีข้าวเช้าตกถึงท้อง เมื่อร้านอาหารเบื้องหน้าคือร้านข้าวมันไก่โปรดของใครบางคน
“……”
เนวิลผู้กำลังขับรถอย่างจดจ่อ รอฟังคำตอบจากหญิงสาวเบื้องข้างอยู่นานหลายวิ แต่สิ่งที่ได้ตอบกลับคือความเงียบสงัดจากหญิงสาว เหลือบตามองคนร่างเล็กก็เห็นเธอนั่งหน้านิ่งสายตาทอดมองออกไปยันกระจกหน้ารถ แต่กลับไม่ปริปากตอบคำถามที่มาจากความห่วงใยของเขา
“เฟ กูถามมึงไม่ได้ยินรึไง”
ถอนหายใจออกมาอย่างหนักอก พยายามใจเย็นเอาไว้แม้จะถูกหญิงสาวเมิน หันกลับไปมองทางเดิมก่อนจะเลี้ยวรถจอดหน้าร้านข้าวมันไก่ชื่อดัง ใบหน้าคมหล่อหันมาหาเฟญ่าที่นั่งเงียบอีกครั้ง
“เฟ มึงเป็นอะไรของมึง เป็นง่อยไปแล้วรึไง”
เอ่ยถามนํ้าเสียงประชด เมื่อคนตรงข้างทำท่าทางดั่งคนง่อยไม่ยอมหันมาให้ความ
