“วิล ปล่อยกู เดี๋ยวคนอื่นก็มองกันหมด”
“มีตาก็ปล่อยไห้พวกมันมองไปสิ”
ข้อมือเล็กถูกจับแน่นด้วยแรงผู้ชาย เนวิลเดินจูงมือเธอเข้าไปในห้องเรียนโดยไม่สนใจสายตานับพันที่มองมา
“นั่งกับกู”
เอ่ยเสียงเบาพอไห้หญิงสาวได้ยินพรางดึงมือเธอลงมานั่งตรงข้างกับตัวเอง
“ไอ้วิล!”
กัดฟันพูดเสียงเบา กวาดตามองชายตรงข้างตาเขม็งเมื่อเขายกมือขึ้นมาจับขาอ่อนขาวเนียนของเธอพรางลูบไล้ไปมา มือบางรีบปัดมือเขาออก แต่ทว่าแรงอันน้อยนิดของเธอไม่มีความสะทกสะท้านกับเธอเลยแม้แต่น้อย มิหนําซํ้ายังสอดมือเข้าไต้กระโปงนักศึกษา บีบคลํ้าเบาๆตรงหว่างขาของเธอ
“มึงจะอยู่นิ่งๆหรือไห้กูจับมานั่งตัก”
ใบหน้าคมหล่อยื่นเข้ามาไกล้ใบหูเฟญ่าพรางกระซิบเสียงกระเส่าพรางบีบเคร้นขาเนียนเล่นอย่างมันส์มือ
“อื้อ!”
“หึ…”
ริมฝีปากหนาเผยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาอย่างพึงพอใจ เมื่อเห็นสีหน้าท่าทางอีกคน
“แฮ่ม!”
“คงไม่กลับแล้วมั้งบ้านน่ะ”
หันมองตามนํ้าเ
