บทที่ 4 NC
945 Words
“อื้อ…กี่โมงแล้วเนี่ย”
นํ้าเสียงงัวเงีย ดวงตากลมโตค่อยๆรี่ตามองรอบๆก็พบว่าเช้าแล้ว แต่ทำไมวันนี้ถึงรู้สึกแปลกๆ สายตากวาดมองด้านข้างก็พบกับความว่างเปล่า มือเล็กรีบดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นจึงพบกับชายร่างใหญ่ที่หลับคาเต้านมเธออยู่ไต้ผ้าห่ม หญิงสาวรีบดันใบหน้าหล่อออกจากเต้าอวบพรางดึงเสื้อตัวเองลงทันที
“อื้อ…”
“หื้ย ไอ้บ้านี่ ให้นอนด้วยทีไรก็ฉวยโอกาสตลอด”
นึกแล้วหงุดหงิดขึ้นมาแต่เช้า คนสวยรีบดีดตัวขึ้นนั่งพรางหันไปมองชายตรงข้างที่หลับสบาย ไม่รู้เรื่องรู้ราวเกี่ยวกับสิ่งที่ตนเองทำ
“ไอ้วิล ตื่นได้แล้ว!” ฝ่ามือเล็กยื่นเข้าไปตบไหล่กว้างจนดังแปะๆ
“อืม…”
“อืมเหี้ยไร ตื่นๆๆ ต้องไปโรงเรียน!”
มือเล็กเขย่าร่างท้วมไปมาเพื่อเรียกให้ตื่น แต่กลับไม่เป็นผล แถมเธอยังถูกเขาดึงลงไปนอนกอดไว้แน่นอีกต่างหาก
“โอ้ย ไอ้วิล!”
“อื้อ เงียบน่า คนจะนอน”
“ตื่นได้แล้ว ต้องไปโรงเรียน”
“อื้อ”
พูดเท่าไหร่อีกฝ่ายก็ไม่ยอมลืมตา มิหนําซํ้ายังซุกใบหน้าคมเข้ามาคลอเคลียซอกคอขาวอีก
“กลิ่นตัวมึงยั่วจังวะ” นํ้าเสียงกระเส่ากระซิบอยู่ตามซอกคอขาว ค่อยๆลืมตามองหญิงสาวผู้ยั่วอารมณ์แต่เช้า
“อึ้ย ปล่อยกูนะกูจะไปอาบนํ้า!”
“ซี๊ด…”
ร่างเล็กที่ดิ้นไปมาอยู่ในอ้อมแขนหนารีบนิ่งทันทีเมื่อเห็นสีหน้าเขาผิดปกติ
“มึงปลุกลูกกู”
“อะไร กูยังไม่ได้ทำอะไรเลย”
“ไม่รู้แหละ มึงทำกูมีอารมณ์ มึงต้องรับผิดชอบ”
สิ้นสุดคำพูด เนวิลไม่รอช้าที่จะรีบพลิกตัวขึ้นมาคร่อมอยู่บนร่างเพื่อนคนสวยทันที
“ไม่เอา มึงมีอารมณ์มึงก็จัดการเองดิ มันเกี่ยวอะไรกับกู”
“มึงยั่ว”
“กูไปยั่วมึงตอนไหน มึงดึงกูลงไปกอดเอง”
“งั้นมึงก็อมให้กู”
“ไม่!” เฟญ่ายังคงปฏิเสธตาเขียว
“หรือมึงจะไห้กูข่มขืนมึงไอเฟ” อีกคนก็ไม่แผ่ว หากโน้มน้าวไม่ได้คงต้องใช้วิธีขู่ ซึ่งเขารู้ดีว่าหญิงไต้ร่างแพ้อะไรมากที่สุด
“หื้ย ก็ได้ๆ”
เพียงได้รังคำอนุญาต ร่างหนารีบดีดตัวขึ้นก่อนที่จะถอดสิ่งขวางกั้นออกจนหมด เผยให้เห็นถึงแท่งเอ็นไหญ่ที่ชูตั้งชี้โด่อยู่ตรงหน้าหญิงสาว
“เร็วๆกูไม่ไหวแล้ว”
“ซี๊ด…”
ร่างเล็กค่อยๆอมแท่งเนื้อยาวตรงหน้าเข้าไปในโครงปากนุ่ม ใช้ลิ้นเลียรอบๆหัวพร้อมมือนุ่มที่ทำการชักไปด้วย ทำให้เนวิลแทบครั่งกับความเสียวที่ไม่อาจต้าน
อ๊อก อ๊อก อ๊อก
“ซี๊ด…อ่าส์ เสียว ปากมึงแม่งนุ่มชิบหาย อ่าส์”
หญิงสาวเร่งจังหวะเร็วขึ้น เลียรอบๆหัวไปมาจนพาชายหนุ่มไปถึงจุดสูงสุด นํ้าขุ่นคาวพุ่งเข้าไปในโพลงปากนุ่ม คนตัวเล็กทำท่าจะคายแต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อถูกสั่งนํ้าเสียงดุ มิหนำซํ้าไอ้บ้านี่ยังยกมือมาปิดปากเธอไว้แน่น
“กลืน!”
“อึก..”
เมื่อไม่มีทางเลือก ก็ต้องจำใจกลืนมันลงไปด้วยความฝืนใจ ต่างกับอีกฝ่ายที่อมยิ้มพึงพอใจ ก้มหน้าลงมาประจบจูงปากอวบอิ่ม ดันลิ้นร้อนเข้าไปตวัดควานหากันเล่นในโพรงปากอุ่น
“แฮ่ก…”
เขาเล่นลิ้นเธออยู่นานกว่าจะปล่อยให้เป็นอิสระ หญิงสาวถึงกับหอบหายใจแรง แก้มเนียนใสเปร่งสีแดงกํ่าด้วยความร้อนผ่าวไปทั่ว ซึ่งพึงพอใจคนทำยิ่งกว่าอะไร
“กูจะไปอาบนํ้า”
“อาบด้วยกัน”
“ไม่!”
“หรือมึงอยากไปโรงเรียนสาย”
“หื้ย!”
ไม่ว่าจะต่อปากต่อคำเท่าไหร่ก็ไม่เคยจะชนะไอ้บ้านี่สักที กระทืบเท้าเดินดุ๊กดิ๊กเข้าไปในห้องนํ้าด้วยความหงุดหงิด ทำไมเขาถึงรังแกเธอได้อยู่เรื่อยเลย
“หึ น่าแกล้งจริงๆ”
ส่วนคนแกล้งนั้นยืนอมยิ้มขำด้วยความเอ็นดูความดุ๊กดิ๊กเหมือนเด็กของเพื่อนสนิท ก่อนจะเดินเปลือยกายตามหลังคนตัวเล็กเข้าไป
#มหาวิทยาลัย
“ไอวิลกับไอเฟยังไม่มามาหรอวะ ปกติไม่เห็นมาสาย นี่ก็จะเข้าเรียนละ”
“นั่นไง พูดถึงโผล่มาละ”
เรมี่ทำปากชี้ไปยันสองคนที่เดินเข้ามาด้วยกันยันโต๊ะประจำของทั้งสี่ นำพาริกเตอร์ที่นั่งบ่นหันมองตาม
“แหม๋ เดี๋ยวนี้มาด้วยกันบ่อยนะครับ แถมยังมาสายสะด้วย”
“อะไรของมึงไอเตอร์ เดี๋ยวตบปากแตกเล”
เพิ่งจะเดินเข้ามาหยุดต่อหน้า ก็ทำการยกฝ่ามือขึ้นทำท่าขู่จะตบเพื่อนปากเสียพรางทำหน้าดุใส่ไอ้ที่ชอบแซวเธอนัก
“แซวนิดแซวหน่อยก็ไม่ได้”
“ฮ่าฮ่าๆ ไอ้เตอร์หน้าหงอยเหมือนหมาเลย”
“มึงว่ากูเหมือนหมาหรอยัยเลสเบียน เดี๋ยวก็จับทำเมียซะจริงๆหรอก”
“อี๋ ขยะแขยง กูชอบผู้หญิงย่ะ”
“เราไปกันเถอะเฟ ปล่อยให้ไอสองตัวนี่มันกัดกันอยู่นี่แหละ”
เนวิลกว่าวพรางมือโอบไหล่อีกคนก้าวเดินออกไป
“มึงดูมันทำเข้า แล้วบอกแค่เพื่อน เหอะเชื่อตาย”
“มัวแต่ปากมากอยู่นั่นแหละ เข้าเรียนสายเดี๋ยวก็โดนครูทำโทษอีก”
เรมี่บ่นพึมพำกับชายด้านข้าง ลุกขึ้นหยิบกระเป๋าราคาแพงที่วางอยู่ข้างๆก่อนจะเดินไปอย่างหัวเสียกับริกเตอร์
“อ้าว กูผิดหรอวะ”
“เห้ยรอด้วยดิไอเร!”
- Writer
