[เวย์]
"กูถามอีกครั้งว่าไม่มีอะไรใช่ไหม"
"เอ๊ะ! ก็บอกว่าไม่มี" ผมแสร้งทำโมโหกลบเกลื่อน แต่มันก็ไม่มีอะไรจริงๆนี่ครับ..
หมายถึงตอนนี้นะ แต่ต่อไปไม่แน่.. กลิ่นมันไม่ค่อยดีเท่าไรนักชักมีบางอย่างไม่เข้าท่า ถ้าหูไม่ฝาดยังไงก็คงจะเป็นเสียงแซลม่อนที่กำลังขอความช่วยอยู่แต่ต้องรอให้โทรกลับมาอีกครั้ง เพราะผมลองกดโทรไปเบอร์แซลม่อนแล้วแต่ติดต่อไม่ได้คงต้องให้ทางนั้นติดต่อมา
"มึงไม่คิดจะบิดปังอะไรกูใช่ไหม"
"ก็บอกว่าไม่มีอะไรไงเล่า"ผมชักสีหน้าให้อย่างรำคาญ
"ไม่มีก็ไม่มีสิ แล้วทำไมมึงต้องหงุดหงิดด้วยวะ ขึ้นรถ"
พอเขาไม่ถามต่อผมก็รีบเก็บโทรศัพท์แล้วขึ้นไปนั่งคู่พี่เชนทันที แต่ดูเหมือนเขาจะไม่เชื่อเพราะเห็นหรี่ตามองมาอย่างจับผิด แต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้ให้ต้องอึดอัดทำให้ผมโล่งใจ มันเป็นปัญหาของผมและผมต้องจัดการเองได้ ไม่อยากสร้างความเดือดร้อนให้ใครอีกแล้ว
ไม่รู้ว่าเสียงนั่นจะใช่แซลม่อนจริงไหม...แต่ก็ขอภา
