"มึงจะทำอะไรไอ้หมอ"
พอเดินออกมาหลังจากอาบน้ำเสร็จก็ต้องหยุดชะงัก รีบปาผ้าขนหนูผืนเล็กที่กำลังใช้เช็ดผมตัวเองใส่หลังคนใส่เสื้อกราวทันทีที่เห็นว่าไอ้หมอหื่นกำลังยืนแกะกระดุมเสื้อคนเจ็บจนถึงกระดุมเม็ดสุุดท้ายพอดี
"ไอ้โรม มึงนี่แม่ง!"
"กูถามว่าจะทำอะไร ก็ตอบมาสิวะ!" รังสิมันต์ตะคอกถามอีกครั้งอย่างไม่พอใจ
"แล้วมึงเป็นบ้าอะไรนี่มันโรงพยาบาลเบาๆหน่อยได้ไหมไอ้สัส! แล้วที่กูทำอยู่เนี่ยก็แค่จะดูรอยฟกช้ำของน้องมันไม่เปิดเสื้อแล้วจะให้กูนั่งเทียนเอาหรือไง ไอ้บ้า!"
หมอวินเก็บผ้าขนหนูผืนเล็กขึ้นมาแล้วปาใส่หน้าคนขี้หวงอย่างหมั่นไส้ รังสิมันต์รับได้ทันก่อนจะรีบเดินมาใกล้คนไข้ที่นอนลืมตาแป๋วมองเขาราวกับเป็นตัวประหลาดเห็นแล้วยิ่งมันเขี้ยวมันคิดว่าตัวเองน่ารักมากหรือไง
"มึงก็อีกคนนอนอ่อยให้เขาลูบคลำอยู่ได้ หน้าไม่มียางหรือไง"
คนป่วยทำหน้างง จู่ๆก็โดนว่าอย่างไร้เหตุผลคนที่ถอดเสื้อก็เป็นหมอ ไม่ให้หมอพ
