Chapter 20
HOPE ANDREW
I can not sleep. No matter how hard I try, drowsiness doesn't really bother me. It is two o'clock in the morning, and here I am, eyes wide open, and the spirit wide awake.
Sinikap ko talagang matulog dahil ayaw kong magising ng tanghali. Sa lalim ng iniisip ko hindi konalam kung anong oras na akong nakatulog. Nagising nalang ako kinabukasan na may yumuyugyog na sa akin.
"Andrew, gising na," mahina lang 'yong pagpuyaw sa akin ni Mild. Sakto lang para maimulat ko ang aking mga mata.
"Mikd, inaantok pa ako," paos pa 'yong bises na sabi ko. "Mamaya na pwede? Gisingin momlang ulit ako after ten minutes." saad konsabay talukbong ng kumot.
Masarap talaganmatulog kapag malamig ang kwartong tinutulugan at mabango.
"Okay. I'll be back after ten-minutes."
Hindi ko na si
