Chapter 37
HOPE ANDREW
MATUTUPAD man onhindi ang panalangin ko, masaya na akong kasama si Sam na nandiyan sa tabi ko.
We had breakfast together at a nearby restaurant here in Ortigas. Only now can I say that my prayer has been fulfilled because of someone who has shaped my personality.
"Eat some more, nangangayayat ka na,"
"Metabolism ko na ito, Sam. Huwag ka nang umasa na tataba pa ako."
Hindi siya nakinig. Naglagay pa rin siya ng food sa pinggan ko. Ako naman ay kinain ko na rin sayang naman.
We were happily having breakfast when suddenly someone approached us.
"Can I have breakfast with you?"
"Kuya?" Ang nakakatanda kong kapatid—si Bright
Nakangiting nagkibit balikat siya nang sinipat niya kami pareho ni Samp Hindi ko inaasahan na magkikita kami ngayong araw.
"Where have y
