Aleyküm selam diyerek selamını alıp gülümsedim. Tokalaşırken beni süzdü. Uzun boyluydu. Gömleği bağrına kadar açıktı. Döşündeki kıvırcık beyaz kıllar gömleğin açık yerinden görünüyordu. Kabadayı bir yapısı vardı. Güçlü görünümlüydü. Ama görüntüsünün aksine yüzü oldukça yumuşaktı. Ellerindeki nasırları hissetmiştim. Arabadan yanında bir de benim yaşlarımda bir oğlan inmişti. Oğlum malzemeleri bagajdan indir diyerek ona seslenince oğlan da tamam baba demişti. Kendi oğlu olduğunu anlamıştım. O an içimde filizlenen neşe bir anda çürümüştü. Yüzümde asılı kalan tebessümün bundan haberi yoktu elbet lakin yüreğimden ince bir sızı geçmişti. Babamın mezarını bile görmemiştim daha. Bu bir evlat için çok acı vericiydi. Hayatım boyunca hiç tanımadım, yüzünü bir kez bile görmedim -ki annem bana tüm foto
