Chapter 30

3036 Words

Ronnie's POV " Salamat po kuya sa paghatid sa akin," sabi ko sa driver ng tricycle na sinakyan ko. Balak sana akong sunduin ni Kumag kaso hindi ako pumayag. Dahil hindi nga ako pumayag ayon nagtatampo na Naman. Mamaya ko na lang kakausapin. Habang naglalakad papunta sa aming classroom which is malayo pa kaya kinuha ko muna ang aking earphones at nagpatugtog. Balik iskwela na Naman kaming mga estudyante since tapos na ang pasko at new year. Naging masaya naman ang pasok ng bagong taon dahil don nga ako nag new year Kena ate Lalaine. Kahit na magkahiwalay kami ni Kumag ay through video call naman which is umabot kami ng hanggang alas 3 ng madaling araw sa pag uusap ng Kung ano ano. Pero alam ko naman na hindi ko nakikita ang mga mangyayari sa hinaharap kaya hindi dapat ako makampante na

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD