เช้าตรู่วันต่อมา พี่น้องตระกูลพานนั่งรถม้ามุ่งสู่ใจกลางหุบเขา ที่ตั้งของหมู่บ้านมู่โถว สถานที่ที่เกิดเรื่องราวขึ้นมากมาย บัดนี้ไม่มีสิ่งใดสามารถแผ้วพานพวกเขาพี่น้องได้อีก เพราะคนตระกูลหลี่ถูกกำจัดไปหมดแล้ว
“ท่านย่าจวงข้ามาแล้ว”
เข้าสู่ช่วงปลายของฤดูฝนบัดนี้ท้องนาเขียวชอุ่มไปด้วยผลผลิตที่ชาวบ้านต่างเฝ้ารอ ข้าวกำลังแตกรวงออกดอกส่งกลิ่นหอมอบอวล หญิงสาวมองเห็นชาวบ้านที่กำลังถอนหญ้าออกจากต้นข้าวอยู่ไกลๆ สีหน้าของนางแช่มชื่นทุกเมื่อยามที่ได้เห็นภาพเหล่านั้น
บัดนี้พานเยียนหลิงได้กลายเป็นหญิงสาวเต็มตัว ในเส้นทางร้อยลี้สิบแปดหมู่บ้านไม่มีหญิงใดงดงามทัดเทียมนาง ร่างอรชรเยี่ยมเท้าก้าวลงมาจากรถม้าอย่างแช่มช้า ทว่ากิริยาที่แสดงออกอย่างเป็นธรรมชาตินั้นมองอย่างไรก็แตกต่างจากหญิงสาวชาวบ้านทั่วไป
“พวกเจ้ามาแล้วหรือ”
แม่เฒ่าจวงที่ปีนี้แก่ชราไปมากโข กำลังนั่งเล่นกับเหลนสาวตัวน้อยลูกคนที่สองของจวงอี้ซิงแ
