ร่างของหนี่ม่านม่านไถลไปตามพื้น กระทั่งมาฟุบอยู่ที่ด้านหน้าของหญิงสาว พานเยียนหลิงชักเท้าขึ้นเหยียบไปบนหัวไหล่ของนางสร้างความเจ็บปวดให้แก่หนี่ม่านม่านยิ่งนัก แต่ถึงกระนั้นปากของนางก็ยังไม่ยินยอม
“แก!! นางเด็กสารเลว วันนี้ข้าจะต้องสังหารพวกเจ้าพี่น้องให้จงได้”
เมื่อเห็นคนที่นอนอยู่ใต้ฝ่าเท้าพยายามดิ้นรน ร่างบางจึงขยี้เท้าลงไปบนแผ่นหลังของนางแรงยิ่งกว่าเดิม หนี่ม่านม่านเห็นตนเองกำลังเพลี่ยงพล้ำจึงได้ตะเกียกตะกายหยิบมีสั้นที่หล่นอยู่ไม่ไกล ทว่าพานเยียนหลิงมีหรือจะยอมให้นางทำเช่นนั้น ปิ่นบนมวยผมถูกชักออกจากปลอกก่อนจะปักลงบนแขนของนาง
“เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะ”
หญิงสาวกระซิบเสียงเหี้ยม ยาสลบที่อาบอยู่บนปลายของปิ่นปักผมได้เริ่มทำงานของมันทันที พลันร่างอ่อนปวกเปียกของหนี่ม่านม่านก็ล้มฟุบไปกับพื้น
หญิงสาวใช้เท้าเขี่ยเบาๆ เพื่อความแน่ใจ จากนั้นจึงรีบหันไปแก้มัดให้น้องสาวของตน
“ขอบคุณนะฮุ่ยหมิ่น
