Bazı aşklar mutlu sonla bitmez; çünkü mutlu son, kelimelerin sustuğu değil, herkesin rahatladığı bir yerdir. Oysa bazı sevgiler rahatlatmaz, yerleşir. İnsanın kalbine bir gölge gibi düşer, ne tamamen karanlık olur ne de tamamen aydınlık. Sadece oradadır. Mira ile Deniz’in aşkı da böyleydi; yüksek sesle söylenmemiş, ama en derin yere yazılmış bir sevdaydı. Onlar birbirlerini bağırarak sevmediler. Aşkları kapıları çarpmadı, sözler savrulmadı. Bir bankta yan yana oturmak, bir çayın soğumasını izlemek, bir yürüyüşü yarıda kesmek yeterliydi. Mira’nın adımları yavaşladığında, Deniz’in dünyası da yavaşladı. Çünkü bazı insanlar sevdiklerini hızla değil, onlara uyarak sever. Mira gitmeyi seçtiğinde, ardında sadece bir adam bırakmadı. Bir ihtimali, bir “belki”yi, birlikte yaşla
Download by scanning the QR code to get countless free stories and daily updated books


