Yeşim Doktor birkaç gün izin alıp hastalarını arkadaşına yönlendirmişti. Aşkım ile ilgilenip yaşadıklarının etkisinden çıkarmak istiyordu. Sabah uyandıklarında kızıyla hazırlanıp sıcak simit almak için evden çıktığında apartmanın önündeki tanıdık arabayı gördü.
Yaklaşıp cama birkaç kez tıklattığında hafif uykusundan uyanan Korkut hızlıca doğrularak camı indirdi. Beklerken uyuyakalmıştı. ‘’Burada ne yapıyorsun?’’ diyen Yeşim’e baktı.
‘’Hiç!’’ dediğinde saygısızlık olmasın diye arabadan dışarı çıktı.
‘’Hiç?’’ diye sordu genç kız. ‘’Pek hiç gibi gelmedi ama.’’
‘’Ne olur ne olmaz diye, işte öyle, anlarsın ya.’’
‘’Anladım.’’ dedi. Aşkım’ın yanında açıkça konuşamıyorlardı. ‘’Kahvaltı için simit almaya gidiyorduk. İşin yoksa sıcak bir çayımı iç. Hem gerektiği gibi teşekkür etmiş olurum hem
