Korkut’un yanına gelen sıcaklıkla yüzünde bir gülümseme oluştu. Gözleri uykuyu geri itip açıldı. Gece Aşkım’a birçok gece olduğu gibi sabah evde olacağım diye söz verdiği için gece salonda uyumuştu. Yeşim’i yanında uyumak için bir türlü ikna edemiyordu. Kollarına sokulan kızını sıkıca sardı ve beraber uyumaya devam ettiler.
Yeşim uyandığında bedenini esnetip yataktan kalktı. Ayaklarını sürüyerek odadan çıktığında koltukta uyuyanları gördü. Kızının küçük eli diğerinin yüzündeki sakalların üzerindeydi. Korkut’un kolları da kızını sarıp koruma altına almıştı.
Mutfağa geçip çay için su koydu ve üzerini değişerek kahvaltı hazırlamaya başladı. Telefonu annesinin çağrısıyla çalmaya başlayınca yaptığı işe ara verdi. ‘’Annem.’’ dediğinde karşıdakinin sesi duyuldu. ‘’Kızım, nasılsın?’’
‘’İyiyim
