Geçen bir haftanın sonunda böbreğindeki kum tamamen gitmişti. Bu sürede zaten bitecek miydi yoksa Rumeysa Hanım’ın sabahları zorla içirdiği çayın etkisi var mıydı bilmiyordu ama iyileşmesini kaynanası çoktan üzerine almıştı.
Merdivenlerden inerken burnuna dolan parfüm kokusuyla başını geriye çevirip gelene baktı. ‘’Parfüm şişesine seni mi doldurdular?’’ dediğinde birkaç kez öksürdü. ‘’Boğdun lan kokudan.’’
Enes kazağının yakasını düzeltti. ‘’Nişanlım akşam yemeğine gelecek azıcık süsleneyim değil mi?’’
‘’Aman sevsinler nişanlını.’’ dedi gülerek. ‘’Kıza geldiğinde bir tane de maske ver kokudan bayılmasın.’’
‘’Kokudan değil de yakışıklılığımdan bayılsın.’’ Genç adam saçlarından elini geçirdiğinde çapkın bir bakış attı.
‘’Şekerim, ailenizde yakışıklılığın toplandığı tek kişi ponçik koca
