Birçok gece olduğu gibi Yeşim yine ‘Baba’ diye ağlayan kızını sakinleştirmeye çalışıyordu. Bu durumdan yorulmuştu. Çaresizlik elini kolunu bağlıyordu. Aşkım’ın uyku düzeni bozulmuştu. Kesintisiz iki saatten fazla uyumuyordu. Gündüz sürekli Korkut’u sorarken geceleri de parçalanmış uykularının arasında babamı istiyorum diyerek ağlama krizine giriyordu.
Göğsüne inen küçük yumrukları tuttuğunda teselli etmek için her yolu deniyordu. Aşkım’ın ağlama sesi evin her tarafını sarmıştı.
‘’Ilgın bu işin sonu iyi değil.’’ Aysen Hanım torununun ağlamalarına dayanamıyordu. ‘’Hadi Yeşim yaşının olgunluğuyla istediğin her şeyi bir şekilde kabullenir ama Aşkım daha çok küçük. Ağlamalarına nasıl dayanıyorsun?’’
Ilgın Bey sıkıntıyla iç çekti. ‘’Ne yapayım Aysen o adama gitmesine izin mi vereyim? Aşkım şi
