İkra’nın yardımıyla hastaneden çıkıp arabaya doğru yürüdü. Pencereden kendisini izleyen gözden habersizdi.
‘’Ağabey istediğin zaman sen de hastaneden çıkabilirsin.’’ Ayberk adamının sözlerini başıyla onayladı. Gözleri hala karısının üzerindeydi.
‘’Geçiçi bir yer ayarla. Tamamen iyileşmeden eve dönmeyeceğim. Annemle uğraşmak istemiyorum.’’ Korkut yanından uzaklaştığında arabaya binen karısıyla bakışlarını pencereden ayırdı.
İkra değiştirdiği kilidin anahtarını çıkarıp kapıyı açtı. Şirin içeri girdiğinde Zeliha ses ile mutfaktan çıktı. ‘’Hoş geldiniz.’’ dedi.
‘’Hoş bulduk.’’ diyen İkra elindeki küçük çantayı kenara bıraktı. ‘’Şirin Hanım, isterseniz biraz yatıp dinlenin.’’
Şirin odasına gidecekken son anda geri dönüp asistanına sarıldı. ‘’Sen çok iyi bir dostsun.’’
İkra Ayberk’den g
