Sabah uyandığında karısı hala uyuyordu. Üzerindeki örtü açılmış kıyafeti yukarı sıyrılmıştı ve iki tarafındaki ameliyat izi belli oluyordu. Uyandırmadan kıyafetini aşağıya çekip üzerini örttü ve yataktan kalktı.
Duş aldıktan sonra sakallarının uzayan boyunu kısaltıp giyinme odasına geçti. Üzerini giyerken gelen ‘pat’ sesiyle başını odaya uzattı. Karısı yine yataktan düşmüş olduğu yerde uyumaya devam ediyordu. Bu manzarayı görmeyi özlemişti.
Gömleğinin son düğmesini iliklediğinde içeri girip karısını yattığı yerden kaldırdı. Yatağa yatırdığında yakasından tutan eller kendine çekti. “Arabanın lastiği patlasın lan puşt!” dedi ama uykuda sayıklıyordu.
Yakasını kurtarıp geri doğruldu. “Rüyanda bari rahat bırak arabamı kadın.”
Odadan çıkamadan diğeri de uyandı. “Günaydın!” dediğinde yatak
