Elif’in nefesi, araladığı kapının ardından yüzüne vuran eski rutubet kokusuyla birlikte bir anlığına kesildi. Bu bodrum… yıllardır kapalı tutulduğu her halinden belliydi. Ampulün cılız ışığı titredi, tavandan sarkan örümcek ağları ince bir yağmur gibi sallandı. Ama Elif’in dikkati, duvarın sağ tarafındaki yoğun karartıya takıldı. Yaklaştıkça bunun sadece karartı değil—yanık izleri olduğunu fark etti.
Parmak uçlarıyla duvara dokundu. Sanki çok eski bir yangının ardından kalan, ama tamamen kaybolmamış bir güç titreşimi vardı. Tuhaf bir sıcaklık, Elif’in avucunun içine yayıldı.
“Burada… bir şey oldu.” diye fısıldadı.
O anda, duvarın dibindeki metal kutu gözünün ucuna ilişti. Tozlu, paslanmış bir kilidi vardı ama kapağı çoktan zorlanmış gibiydi. Dizi üzerine çöküp kapağı yavaşça kaldırdığın
