CHAPTER 13
1302 Words
BONDING
GINISING AKO ni Grant nang makarating sa hotel, may restaurant kasi sa ibaba naman pinareserve niya para sa amin.
Kinuha niya ang coat sa hita ko at isinuot iyon, may kinuha siyang paper bag sa compartment sa gilid ng upuan saka iyon inabot sa akin.
The dress i am wearing is ruined, natanggal ang isang strap kaya niya siguro ako binigyan niyan.
"Change, i'll wait for you outside."sabi niya.
"Wait! How about your driver?" I asked.
"Do you think i will allow him to watch you while you're changing your clothes?" Nakataas na kilay na sabi niya sakin, nakaramdam ako ng pagkahiya sa tanong.
"Sorry."Nasabi ko nalang, bumuntong hininga ito pero hindi ito gumalaw sa kinauupuan saka mataman akong tiningnan.
"I'll stay then."sabi niya.
"H-ha? Ano! Magbibihis ako lumabas kana!"sabi ko.
"Look I'm your husband after all, we already had s-x many times, nagkaanak nga tayo, kaya normal lang na makita kitang nagbibihis."Nagkibit balikat ito.
Inirapan ko siya saka na dahan-dahang inalis ang dress na napunit, isinuot ko ang laman ng paper bag.
It's a white long sleeve polo na pangbabae, saka faded jeans, inisert ko ang polo sa jean na suot saka inayos ang buhok.
"F*ck You still look sexy in that d*mn polo, i want to ripped it off."Nakangising turan nito, i gave him a punch on his right shoulder.
"You're crazy."sabi ko
"I am."proud naman niya pang sabi, i rolled my eyes, stop playing around i***t! I might fall from your charms!
"Let's go."Sabi niya, nauna itong lumabas saka inilahad sa akin ang kamay.
Tinanggap ko iyon, nang makalabas naramdaman ko ang paghigpit ng pagkakahawak niya sa kamay ko na parang ayaw niya nang bitawan.
Naglakad kami papasok sa hotel, saka naman sumakay sa elevator patungo kung saan ang restaurant.
Nang makapasok sa entrance agad kaming sinalubong nung nakauniform na babae, i think manager siya rito nakita ko sa nameplate niya.
"Any reservation Ma'am,Sir?"She asked, hindi maayos ang pagkakabutones ng suot niyang uniform,ewan ko parang sinadya niya or talagang nagulo lang, she even smiled playfully at Grant who's not even paying attention to her.
"Valleser, table for three."sabi niya nang hindi ito tinitignan.
"This way, Mr Valleser and Ms?"Taas kilay nitong sabi.
"She's my wife."sagot niya, ang kamay niya na kanina nasa kamay ko ay bumaba na sa beywang ko, ako naman ngayon ang nagtaas ng kilay.
Who you ka?
"Sorry, Mrs. Valleser."sabi nito iniyuko nung manager ang ulo sa pagkakahiya.
"It's okay." Ngumiti lamang ako, lumayo ako bahagya kaya Grant at lumapit sa babaeng manager.
"Mauna kana sa lamesa natin Hon, kakausapin ko lang siya about sa menu."sabi ko, i crossed my arms after nung makitang nakatalikod t nagsimula nang maglakad papunta sa second floor si Grant.
"You should wear your uniform properly, hindi yung sinasadya mong hindi naka buttones ang pangitaas na butones." I said saka binutones ang uniform nito sabay tapik sa pisnge.
Pinasadahan ko siya ng tingin at bumulong.
"Are you trying to flirt with my husband?" I asked, Tinaasan ko siya ng kilay, anong akala niya sakin hindi ko napansin ang kilos niya? Ano siya?
"I-i'm sorry ma'am i-"i stop her from talking.
"Just because i didn't react, that doesn't mean i didn't notice, stop flirting you won't win naman." I said at saka ito inirapan at naglakad na paalis.
Ka stress ng babaeng yun, nanlalandi pa alam nang may kasamang babae.
Umakyat na ako saka hinanap si Grant, nang mahanap agad akong nagtungo doon at umupo sa upuan.
"Are we expecting someone?" I asked.
"Ipinasundo ko si Dylan, he will be here any minute." He said.
"Okay."sagot ko.
"Did you pick a fight with the manager?" He asked.
"Huh? Pinagsasabi mo dyan."pagmamaang-maangan ko.
"I saw you, kinausap mo siya, what is it all about?" Patuloy parin ito sa pagtatanong.
"It's nothing Grant."sagot ko naman.
"Liar, i know you, kinakausap mo ang maga taong alam mong hindi mo magugustuhan."sabi niya.
Hmm...he knows me very well.
"She's trying to flirt with you."i said.
"So what? I don't give a d*mn about her."sabi niya.
"Whatever." I said.
"Mama! Papa!" Narinig ko ang boses ng anak, ukopado namin ang buong floor kaya kami lang ang narito sa taas.
"Hey kiddo! How's school?" Agaran tanong ni Grant at sinalubong ang anak namin.
"It's good po! Look i even got 5 stars because i answered my teacher's question earlier!" Proud na sabi niya.
"Wow! Congrats kiddo, what toys do you want? I'll buy it for you."sabi ni Grant at saka pinaupo ito sa upuan.
"I'm okay with my toys pa po Papa, just promise me you won't leave us again."sabi niya.
Napatingin agad sa akin si Grant, nakita ko ang pag igting ng panga niya, pero agad itong nawala nung magpatuloy ang anak ko sa pagkukwento.
"Mama always stress herself at work just so she can buy the things i want, ayoko pong nahihirapan si Mama, papa at dahil nandyan na po kayo, alam ko pong aalagaan niyo si Mama gaya ng ginawa niya sa akin."sabi nito sabay ngiti kay Grant.
My son, he's already growing, parang noon lang nasa sinapupunan ko pa siya.
"I will, my son, papa loves mama so much, papa will take care of her, we will take care of her, alright kiddo?" He asked.
"Opo!" Masiglang sabi niya.
I know sinabi niya lang ang mga katagan iyon para niya kami pagdudahan, he's a smart kid, madali niyang naiintindihan ang isang sitwasyon kahit pa pinanunuod niya lang iyon.
Grant called the waiter para maipasok na ang pagkain namin.
We started eating, after that naglaro silang dalawa, hindi na nga makapag antay na umabot sa unit namin.
Unit namin, ang sarap naman sabihin non.
"Umakyat na kaya tayo at nang makapaglaro kayong dalawa?" I asked.
"Mabuti pa nga."sabi niya.
Umakyat na kami sa Condo unit namin doon naman sila naglaro.
They bond all the time, hindi pa nga nakakapagbihis si Grant at nakabusiness attire parin ito, even my son, he's still wearing his school uniform.
Nagkikilitian silang dalawa sa sofa, habang ako naman ay nakatayo lang sa gilid habang pinapanoon sila.
This is my home, they are my safe haven and i love them both.
"Bihis muna kayo, pinapapawisan na kayo oh."komento ko.
"Why don't you join us Mama?" Dylan asked.
Tiningnan ako ni Grant saka siya lumingon kay Dylan, magkasabay pa silang tumango saka ako inatake ng kiliti.
"Oh no, no that's not a good idea! Don't you dare Grant! Wag kang lalapit!" I said, napatili ako dahil sa biglaan nitong pagyakap sa akin, tumatawa naman sa gilid niya si Dylan at mukhang tuwang-tuwa.
Inangat ako ni Grant sa ere saka ako ibinagsak sa sofa at inatake na naman nila ako ng kiliti.
"Hey! Haha, S-stop it Haha," tawa ako ng tawa sila din naman, nagkilitian kami ng magdamag hanggang sa makaramdam kami ng pagod.
"This day is tiring!" Komento ni Grant.
"Yeah, but fun."dagdag ko.
Tiningnan ko ang natutulog na si Dylan, sa lap ko ito nakatulog.
I smiled, he really look like his father.
Kahit natutulog nakakunot parin ang kilay nito.
Like father like son eh?
"He must be tired." Sabi ni Grant sabay haplos sa ulo ni Dylan.
"Yeah."i said.
"Dadalhin ko na siya sa kwarto niya at bibihisan."sabi niya.
"Okay." I said
Kinarga na niya si Dylan at dinala na papunta sa kwarto nito.
What happened this day, i will never forget about it, I'll treasure every moment we make as a family.
Siguro naman hindi masamang unahin ko muna ang kasiyahan ko bago ang problema hindi ba?
At saka this is our first bonding na kompleto kami, mostly of my years way back in states, it was only me and Dylan, now we were playing with his father.
The man i wanna be with in my entire existence, even if he's heartless sometimes, he is still my husband.
--
- Writer
