Sıla Gençoğlu
Gözleri alev alevdi. Bunca şeyin arasında bana her şeyi unutturan tek bir dokunuşuyken ona karışı koymam mümkün değildi.
Göğsüm heyecanla havalanırken kısa bir an bakışları oraya kaydı. Giydiğim V yaka kazaktan hafifçe belli oluyordu.
“Bugün kıyafetlerini yırtamayacak olmak üzüyor...” Diye üzgünce mırıldandığında kıkırdamadan edemedim.
“Yaa, ne kadar üzücü! İnan içten bir şekilde üzüldüm,” dudaklarımı büzerek ona bakınca dudağının kenarı yukarı doğru kıvrıldı.
“Eminim çok üzülmüşsündür Sıla, ama senin üzülmeni istemem tabi.”
Ne dediğini anlamaya çalışarak gözlerimi kırpıştırdım. Neden öyle söylemişti ki? “Nasıl yan-“ dememe kalmadan kazağımı V kısmından tutup cart diye ortadan ikiye ayırınca ağzım ve gözlerim aynı orantıda irice açıldı.
Eğilip dehşet içerisinde kazağı
