Chapter 23
964 Words
Millary POV
Ng makaalis si sir jeonn ay nabigla na lang ako ng magsalita si sir jann michael na kaagad na kinataas ng kilay ko at kinanoot ng aking noo, tama ba ang naririnig mula sa kanya?
“ Diba sinabihan na kita na huwag mo na kakausapin si jeronn” sabi nito sa akin habang salubong ang kanyang mga kilay
“wala naman pong masama kung kausapin ko sir sir jeronn” sagot dito dahil wala akong nakikitang mali kung kausapin ko man si sir jeronn dahil kaibigan ko ito
“ may girlfriend si jeronn at tapos kung mag-usap kayo ay daig nyo pa ang may lihim na relasyon” sabi nito sa akin at halatang naiinis na ito , ndi ba dapat ako ang mainis dahil masyado nito akong pinababa na kung makapagsalita ito parang pumapatol ako sa may karelasyon ng iba, mukhang sa pinapahiwatig nito na parang nauubusan na akong ng lalaki kahit kanino ay pumapatol ako
“masyadong lang pong malabing sir sir jeronn pero walang namamagitan sa amin” sabi ko dito at totoo naman pag ako ang kausap ni sir jeronn malabing ang boses nito, sa iba hindi at tooo din wala kami relasyon dahil ang pinsan ko ang karelasyon nito , wala naman namamagitan sa amin baka sa atin meron yun sana ang gusto ko sana idugtung sa aking sinabi pero agad kong pinigilan ang aking sarili baka ano pa masabi ko na ndi karapat dapat sabihin at lalong lumalala ang usapan namin
“so wala kayo relsyon pero kung maharutan o maglandian kayo ay daig nyo pa ang meron” sabi nito sa akin at nakita kong nagkuyom na ang kanyang kamao maaring tanda na ito ay galit pero ndi nagseselos , agad akong tumalikod dito dahil nag-iinit ang gilid ng aking mata tanda na anong mang sandali ay iiyak ako at nagdesisyon ako na hindi ko na papatulan ang sinasabi nito at isa pang iniiwasan ko baka bigla na lang niya akong suntukin dahil nakita kong nagkuyom ang kanyang kamao at walang katotohanan naman ang mga sinasabi nito sa akin at kung magpaliwanag ako lalong hahaba ang usapan namin at kahit anong gawin ko paliwanag dito ay ndi ko na mababago kung ano man naglalaro sa isipan nito na nakikipagharutan ako kay sir jeronn, kung yun ang kanyang iniisip ay wala na ako magagawa at ndi ko na mababago sayang lang ang laway ko at iniisip ko talaga ay baka lalong lumala
“Aalis na po ako tapos na akong magdilig” sabi ko dito sabay talikod at hahakbang na sana ako ng pingilan nito ako at kaagad nitong hinila ang aking kamay
Naramdam ko na medyo masakit ang pagkakahila nito sa akin pero mas masakit ang nararamdaman ko at ang sakit na iba pala ang tingin nito sa akin at alam kong hindi hindi naman ako ganoon pero ganoon ang tingin nito sa akin kahit siguro may nangyari sa amin nito at ito ang nakauna , siguro bago yung mangyari sa amin iniisip nito na bibigay ako sa kanya dahil ganoon ang tingin nito sa akin na isang malandi babae, yung malandi na kahit sino ay papatulan
“hindi pa tayo tapos mag-usap at tatalikuran mo na ako” sabi nito habang nagliliksik ang mga mata nito sa akin at kaagad ko inagaw ang aking kamay para mabitawan nito iyon dahil nararamdaman kong bumakat na ang kamay nito doon at mamaya lang mangigitim na ito
“tapos na po sir, nasabi niyo na ang gusto nyo sabihin” sabi ko dito at tinangal ko ang kamay niya na nakahawak sa aking kamay, habang binibigkas ko ang salitang yun, pinipigilan ko ang aking luha na dumaloy sa aking pisngi at bago pa ako ipagkanulu ng aking mga mata ay kaagad na akong pumasok sa loob ng mansyon at pagpasok ko sa mansyon , agad nagsituluhan ang aking mga luha, ang mga luha ayaw makisama, ayaw tumigil kaya nabigla ako ng makasalubong ko si annie at kaagad ako nito tinanong kung ano nangyari sa akin at nagsinungaling ako sabi ko may tumawag lang sa akin na kapamilya ko at may sakit ang isa sa aking kapamilya kaya umiiyak ako , alam kong masama ang magsinungaling pero Dios patawad sa aking nagawa pagsisinungaling hindi ko man po ito nais at pasyensya na po talaga at pinsabi ko kay annie na pakisabi sa mayordoma na hindi ako makakatulong sa paghahanda ng pagkain dahil masama ang aking pakiramdam kaya kaagad na akong dumretcho sa aming silid ni annie upang ipahinga ang pagod ko na puso ndi ang pagod kong katawan
Habang nasa kwarto ako nakikinig naman ako ng mga tugtugin parang nagiging ugali ko na ang pakikinig ng musika lagi at ang tugtugin na pinapakingan ko ay Pain in my Heart by the Zoo
Here I am alone in this empty room
And let my mind just fly you to the end
Thoughts of you still linger in my memory
Wondering why my life is not that fair
I could still recall, those memories of you
The joy and all your laughter
The love that we've been through
Oh I can't believe, you're gone...
I don't want to remember
The things we used to do
All the things that remind me of you
I don't want to hear those songs
Those songs we used to sing
'Cause I don't wanna feel the pain in my heart
Talkin' to my self, for reasons I can't find
Findin' out why everything went wrong
Tears fallin' down on my cheeks
That I've been tryin' to hold
I just dunno if I could still go on
I wanted you to stay
The tears began to show
You said you care for me
But then you have to go
And now I know, you're gone
- Writer
