ตอนที่1. ผู้บุกรุก
1036 Words
โรงงานผลิตอาหารแช่แข็ง
ธีรวัฒน์
‘โรงงานผลิตอาหารแช่เแข็ง มันต้องลึกลับซับซ้อนขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย ทำไมมันดูน่ากลัวจังนะ'
เพลงพิณคิดพลางเดินตามตรอกซอกเล็กๆ ที่มีเพียงแสงสลัวๆ ของดวงไฟตามทางเดินเข้าไป ขณะที่เธอเดินใกล้ทางเข้าเข้าไปเรื่อยๆ นั้นหัวใจเด็กสาวก็เกิดเต้นถี่ระรัวเร็วขึ้นมาเอาเสียดื้อๆ โดยไม่มีสาเหตุ หรืออาจเพราะบรรยากาศโดยรอบที่มันให้รู้สึกว่าลึกลับแปลกๆ
เธอเดินลึกเข้ามาจนมาพบเข้ากับประตูที่น่าจะเป็นทางเข้าออกเพียงทางเดียวของที่แห่งนี้ เด็กสาวเดินตรงเข้าไปผลักบานประตูช้าๆ ทำเสียงให้เบาที่สุดพร้อมกับชะโงกหน้าเข้าไปกวาดสายตามองภายในอย่างรวดเร็ว ก็พบความโอ่อ่าหรูหราที่ช่างแตกต่างจากภายนอกที่เธอเพิ่งเดินผ่านเข้ามา
ภายในมีทั้งโต๊ะบาคาร่า ตู้สล็อต โต๊ะไฮโลและอีกมากมายหลายอย่างที่ขึ้นชื่อว่าเป็นการพนันคือในสถานที่แห่งนี้น่าจะมีครบทั้งหมด อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นควันบุหรี่และกลิ่นแอลกอฮอล์ เสียงสับไพ่และเสียงกรุ๊งกริ๊งกับเสียงพูดคุยกันเซ็งแซ่ดังไปทั่วทั้งบริเวณห้องกว้างใหญ่ ผู้คนเดินขวักไขว่ทั้งพนักงานและคนที่มาเสี่ยงโชคในที่แห่งนี้
เธอยืนตะลึงมองทุกอย่างตรงหน้าอย่างงงงวย ก่อนจะสะดุ้งเฮือกเมื่อรู้สึกว่ามีคนมาสะกิดที่ไหล่บอบบาง
“อ๊ะ”
“สาวน้อย..เธอเข้ามาทำอะไรที่นี่ จะว่าเข้ามาเสี่ยงดวง สภาพอย่างเธอไม่น่าจะใช่ เข้ามาสืบอะไรรึเปล่าฉันเห็นเธอยืนลับๆ ล่อๆ อยู่พักใหญ่แล้วน่ะ”
เพลงพิณเบิกตาโพลง เมื่อเจอคำถามและท่าทางเหมือนจะคุกคามและขู่เข็ญจากคนตัวใหญ่หุ่นล่ำบึ้กที่น่าจะเป็นการ์ดหรือรปภ.ที่เฝ้าดูแลสถานที่แห่งนี้อยู่ ด้วยความตกใจเธอรีบหันหลังวิ่งเร็วกลับไปยังทางเดิมที่เพิ่งเข้ามา
“อ้าวเฮ้ย! จะหนีไปไหน เฮ้ยๆๆ! มีคนบุกรุกเข้ามาเว้ย!”
แล้วการ์ดก็รีบไปรายงานสถานการณ์ให้กับธีรวัฒน์รับรู้ทันที
“เร็วเข้า! ไปจับตัวมาให้ได้!!”
ชายหนุ่มตะโกนด้วยเสียงทรงอำนาจสั่งสองลูกน้องคนสนิท ให้ไปตามจับตัวเด็กสาวคนหนึ่งเธอบุกรุกเข้ามาในเขตพื้นที่หวงห้ามของเขา เมื่อมีการ์ดมารายงานให้เขารู้
“ครับนาย”
สงครามและเขมรัฐรับคำผู้เป็นนายโดยพร้อมเพรียงกัน ก่อนจะเรียกลูกน้องนับสิบมารวมตัวแล้ววิ่งกรูแยกกันไปคนละทิศคนละทาง เพื่อไปตามจับตัวเด็กสาวผู้ที่บุกรุกเข้ามาในบ่อนลับด้านหลังโรงงานแห่งนี้ให้ผู้เป็นนายให้ได้ตามคำสั่ง
‘ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเด็กสาวคนนั้น เธอเข้ามาทำอะไรที่นี่ และมีจุดประสงค์อะไร แต่บุกรุกเข้ามาแบบนี้คงไม่ใช่เรื่องดีแน่ หรือมีคนส่งเธอมา หึ!คิดดีแล้วสินะ ถึงได้กล้าบุกเข้ามาในเขตพื้นที่หวงห้ามของฉัน’
ธีรวัฒน์คิดในใจ สีหน้าและแววตาของเขาเต็มไปด้วยความครุ่นคิดและเคร่งเครียด ชายหนุ่มรอคอยที่จะได้เห็นหน้าชัดๆ และเค้นถามความจริงจากเด็กสาวคนนั้นอย่างใจจดจ่อ
--
เพลงพิณ
ตึกตัก!..ตึกตัก!! เสียงหัวใจของเด็กสาวที่มันเต้นถี่ไม่เป็นจังหวะเพราะตื่นตระหนกตกใจกับเหตุการณ์ที่เธอกำลังประสบพบเจออย่างไม่ทันได้ตั้งตัว เพราะเธอเกือบโดนชายฉกรรจ์กลุ่มนั้นจับได้
‘น่ากลัวจัง ฉันมาเจอกับอะไรนะเนี่ย ให้ตายเถอะเราไม่ได้ตั้งใจที่อยากจะเข้ามาในเขตหวงห้ามนี้เลยซักนิด ก็ไม่รู้ว่าเดินมาโผล่ที่นี่ได้ยังไงเนี่ย ซวยชะมัด’
เด็กสาวคิดอย่างอกสั่นขวัญแขวน เพราะที่เธอเข้ามาที่นี่ก็เพราะแม่ให้มาตามพี่ชายตัวดีที่หายหน้าหายตาไปไหนหลายวันไม่ยอมกลับเข้าบ้าน ด้วยเพราะความเป็นห่วงลูกชาย แม่จึงให้เธอมาตามดูว่าพี่ชายเธอยังอยู่ดีหรือเปล่าและคิดว่าน่าจะเจอตัวเขาได้ในที่ทำงานนี้
ที่แห่งนี้คือโรงงานผลิตอาหารแช่แข็งส่งออกที่ใหญ่ที่สุด ที่พิธานพี่ชายของเพลงพิณนั้นทำงานเป็นพนักงานฝ่ายผลิตอยู่ เธอเข้ามาเดินไปเรื่อยอย่างไม่ได้คิดหรือสนใจอะไร เพียงเพราะคิดง่ายๆ แค่ว่าจะมาถามหาพี่ชายกับพนักงานคนอื่นๆ คงไม่เป็นอะไร
แต่ก็ดันเผลอเดินไม่ดูตาม้าตาเรือ เพราะเส้นทางในบริเวณโรงงานแห่งนี้ดูว่ามีหลายตอกซอกซอยเสียเหลือเกิน เธอเลือกเดินมาทางนี้และเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ จนทะลุไปถึงส่วนด้านหลังของโรงงาน
และตอนที่เธอเดินผ่านประตูของพื้นที่ส่วนตรงนี้เข้ามาได้นั้น ก็เพราะ รปภ.ที่อยู่ประจำหน้าที่หน้าเคาเตอร์ที่ประตูทางเข้านั้นไม่อยู่ เด็กสาวเลยถือวิสาสะเดินเข้าไปเลย แล้วก็ไปเห็นว่าพื้นที่ด้านในนั้นมันไม่ได้เป็นอย่างที่พี่ชายของเธอเคยบอกว่าโรงงานนี้ผลิตอาหารแช่แข็ง แต่กลับพบว่ามันคือบ่อนการพนันขนาดใหญ่!
‘ใช่แล้ว..ที่เธอเห็นมานั้นไม่ผิดหรอก ที่นี่มันคือบ่อนและก็เป็นบ่อนขนาดใหญ่มากๆ เลยด้วย แต่มันจะเป็นอะไร..ยังไงก็แล้วแต่เถอะ เราจะออกไปจากที่นี่ได้ยังไงให้ไม่โดนจับตัวได้ละนี่..พี่พีทนะพี่พีทบ้านช่องมีไม่ยอมกลับ ไม่งั้นเราคงไม่ต้องมาซวยและตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากแบบนี้หรอก’
เพลงพิณคิดบ่นผู้เป็นพี่ชายอยู่ในใจ เธอนั่งตัวลีบหันซ้ายมองขวาอยู่ระหว่างซอกตู้เก็บของ ตัวสั่นเทิ้มหอบหายใจถี่ระรัว เพราะความกลัวและเหนื่อยจากการวิ่งหนีเพื่อหาที่หลบซ่อนตัวจากชายฉกรรจ์นับสิบกลุ่มนั้น เด็กสาวสูดหายใจลึกๆ และพยายามสงบสติอารมณ์เพื่อคิดหาทางออกก่อนที่จะมีใครมาเจอตัวเธอเข้าเสียก่อน
- Writer
