เป็นชู้กับหลานชายสามี

เผลอเปิดนม

ตอน เผลอเปืดนม

หลายวันผ่านไปหลังจากเหตุการณ์ที่ฉันบังเอิญไปเห็นความลับอันยิ่งใหญ่ของทอม บรรยากาศในบ้านดูเหมือนจะปกติดีในสายตาคนนอก แต่สำหรับฉัน ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ฉันพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด หลบสายตาหลานชายเมื่อมีโอกาส แต่ในใจลึกๆ กลับคอยลอบมองเขาอยู่เสมอ ภาพแท่งเอ็นขนาดมโหฬารนั้นยังคงตามหลอกหลอนฉันทุกครั้งที่หลับตาลง

บ่ายวันเสาร์ที่ร้อนอบอ้าว พี่ก้องออกไปตีกอล์ฟกับลูกค้าตั้งแต่เช้า ทิ้งให้ฉันอยู่บ้านเลี้ยงลูกตามลำพังกับทอม ช่วงบ่ายคล้อย ทอมขอตัวออกไปวิ่งออกกำลังกายในหมู่บ้าน ส่วนฉันก็นั่งพักผ่อนอยู่ที่โซฟาตัวยาวในห้องนั่งเล่น

"แง้... แง้..."

เสียงร้องจ้าของน้องแฮรี่ดังขึ้นบอกเวลาหิว ฉันอุ้มลูกขึ้นมาแนบอก ตบก้นเบาๆ เพื่อปลอบประโลม อากาศวันนี้ร้อนจนฉันต้องสวมชุดที่สบายที่สุด เป็นเสื้อยืดคอกลมสีขาวตัวโคร่งเนื้อบางจนแทบจะมองทะลุ กับกางเกงขาสั้นจุ๊ดจู๋โชว์เรียวขาขาวอวบที่ตอนนี้เริ่มมีเนื้อมีหนังขึ้นจากการเป็นคุณแม่ลูกอ่อน

ด้วยความที่คิดว่าอยู่กันแค่สองคนแม่ลูก ฉันจึงเลิกเสื้อยืดสีขาวขึ้นมาจนกองอยู่ที่เหนือเนินอก โดยไม่ได้ระวังตัวว่าจะต้องเอาผ้าคลุมมาบังเหมือนเวลาอยู่ข้างนอก ฉันปลดตะขอเสื้อในให้นมอย่างชำนาญ เผยให้เห็นทรวงอกข้างขวาที่คัดตึงไปด้วยน้ำนมแม่ลูกอ่อน

เต้านมของฉันในตอนนี้ขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิมมาก มันทั้งขาวผ่อง นุ่มหยุ่น และอวบอัดจนล้นมือ เส้นเลือดฝอยสีเขียวจางๆ ปรากฏชัดบนผิวขาวเนียน ยอดถันสีชมพูเข้มชูชันแข็งเป็นไตเพราะการคัดตึง ฉันประคองเต้านมที่ใหญ่โตราวกับลูกมะพร้าว หรือถ้าจะพูดให้เห็นภาพก็คือ มันใหญ่พอๆ กับศีรษะของน้องแฮรี่เลยทีเดียว ฉันยัดยอดถันเข้าปากลูกน้อย แฮรี่ดูดงับอย่างตะกละตะกลาม เสียงดูดจ๊วบๆ ดังเบาๆ ในความเงียบ

ฉันเอนหลังพิงพนักโซฟาอย่างผ่อนคลาย ขาข้างหนึ่งยกขึ้นไขว่ห้างจนกางเกงขาสั้นรั้งขึ้นไปสูงเกือบถึงโคนขาหนีบ เผยให้เห็นต้นขาขาวอวบที่เนียนละเอียดไร้ริ้วรอย ฉันหลับตาพริ้ม ปล่อยใจไปกับความรู้สึกของการเป็นแม่...

"ปัง..."

เสียงประตู้รั้วหน้าบ้านถูกเปิดออกและปิดลง ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ ที่วิ่งเหยาะๆ เข้ามาในตัวบ้าน ฉันสะดุ้งลืมตาขึ้น แต่ยังไม่ทันจะได้ขยับตัวจัดการเสื้อผ้า ประตูห้องนั่งเล่นก็ถูกผลักเข้ามา

แฮ่ก! แฮ่ก!

ทอมยืนหอบหายใจอยู่ที่กรอบประตู ร่างสูงใหญ่ของเขาสวมเพียงเสื้อกล้ามกีฬาเว้าลึกสีดำที่ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ และกางเกงวอร์มขาสั้นเหนือเข่า ผิวขาวจัดของเขาแดงระเรื่อจากความร้อนและการสูบฉีดเลือด เม็ดเหงื่อพราวเกาะเต็มหน้าผากและไล่ลงมาตามลำคอแกร่ง หยดลงสู่ไหปลาร้าและแผงอกที่กระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงตามจังหวะการหอบ

วินาทีนั้น... โลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุน

ทอมชะงักกึก ดวงตาเรียวรีเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย สายตาของเขาไม่ได้มองที่หน้าฉัน แต่มันพุ่งตรงดิ่งมาปะทะกับเต้านม ข้างขวาของดิฉันอย่างจัง!

แสงแดดยามบ่ายที่ลอดผ้าม่านเข้ามา ส่องกระทบผิวขาวโอโม่ของเต้านมฉันจนเป็นประกาย มันช่างดูเด่นตระหง่าน ล่อตาล่อใจ ความขาวของเนื้อมันตัดกับศีรษะเล็กๆ ของแฮรี่อย่างชัดเจน ทอมยืนนิ่งงัน ราวกับถูกสะกดด้วยภาพความอวบอิ่มมโหฬารที่ล้นทะลักออกมานอกเสื้อ

ฉันหน้าแดงซ่าน ร้อนวูบไปทั้งตัวจนแทบจะระเบิด ความอับอายแล่นริ้วขึ้นมาจุกที่คอหอย แต่ฉันทำอะไรไม่ได้! จะดึงผ้ามาปิดตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว และถ้าขยับตัวแรง แฮรี่อาจจะร้องไห้จ้าออกมาอีก ฉันได้แต่นั่งตัวแข็งทื่อ ปล่อยให้สายตาโลมเลียของหลานชายสำรวจความงามของร่างกายแม่ลูกอ่อนอย่างไม่อาจขัดขืน

สายตาของทอมค่อยๆ ไล่เลื่อนจากยอดอกที่ผลุบหายเข้าไปในปากหลาน เลื่อนลงมาตามส่วนโค้งเว้าของฐานนมที่หนักอึ้ง ต่ำลงมายังหน้าท้องขาวเนียนที่โผล่วับๆ แวมๆ จากชายเสื้อที่เลิกขึ้น และไปหยุดอยู่ที่... เรียวขาขาวอวบที่ไขว่ห้างอยู่

ฉันเห็นลูกกระเดือกของทอมขยับขึ้นลง เขา "กลืนน้ำลาย" ลงคออย่างยากลำบาก

"อะ อาแตงกวา ขอโทษครับที่ลืมเคาะประตู" ทอมพูดเสียงแหบพร่า แต่ขาของเขากลับไม่ขยับถอยหลัง เขายังคงยืนจ้องมองอยู่อย่างนั้นอีกหลายวินาที ก่อนจะทำท่าเหมือนเพิ่งได้สติ แล้วรีบหันหลังเดินหนีเข้าห้องน้ำไป

หัวใจฉันเต้นโครมครามจนแทบจะหลุดออกมาจากอก ความรู้สึกมันตีกันมั่วไปหมด ทั้งอายแทบแทรกแผ่นดินหนี แต่ในขณะเดียวกัน... ความ ตึงเปรี๊ยะ ที่ยอดอกอีกข้างและความร้อนวูบวาบที่ท้องน้อย กลับบอกฉันว่าร่างกายของฉันกำลังตื่นตัวอย่างรุนแรงจากการถูกจ้องมองด้วยสายตาหิวกระหายคู่นั้น

หลังจากแฮรี่กินนมจนอิ่มและหลับไป ฉันค่อยๆ วางลูกลงในเปลนอนอย่างเบามือ จัดแจงเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แต่ความรู้สึกวาบหวามยังคงค้างคาอยู่ในใจ

"ฝากดูน้องด้วยนะจ๊ะทอม... อาจะไปล้างจานแป๊บหนึ่ง" ฉันแกล้งตะโกนบอกทอมที่ออกมาดื่มน้ำอยู่หน้าตู้เย็นด้วยน้ำเสียงที่พยายามบังคับให้ปกติที่สุด ก่อนจะรีบเดินหนีเข้าไปในโซนห้องครัวหลังบ้าน

ฉันยืนอยู่ที่ซิงค์ล้างจาน เปิดน้ำไหลแรงๆ เพื่อกลบเสียงหัวใจที่ยังเต้นแรงไม่หาย มือไม้สั่นเทาขณะถูฟองน้ำลงบนจานกระเบื้อง ภาพสายตาของทอมที่จ้องมองนมฉันเมื่อกี้มันติดตาตรึงใจเหลือเกิน

"อาแตงกวาครับ... มีอะไรให้ผมช่วยไหม?"

เสียงทุ้มดังขึ้นจากด้านหลังในระยะประชิด! ฉันสะดุ้งเฮือกจนเกือบทำจานหลุดมือ

ทอมมายืนซ้อนอยู่ด้านหลังฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้... ร่างสูงใหญ่ของเขายืนใกล้มาก ใกล้จนฉันสัมผัสได้ถึงไอร้อนที่แผ่ออกมาจากตัวเขา กลิ่นเหงื่อของชายหนุ่มหลังออกกำลังกายที่ยังไม่ได้อาบน้ำ มันไม่ใช่กลิ่นเหม็นเขียว แต่มันเป็นกลิ่นสาบสาวของฟีโรโมนเพศชายที่รุนแรงและดิบเถื่อน กลิ่นนั้นลอยมาปะทะจมูกฉันจนสมองมึนงง

"มะ... ไม่เป็นไรจ้ะทอม อาทำเองได้ ทอมไปพักเถอะ เพิ่งวิ่งมาเหนื่อยๆ" ฉันตอบโดยไม่หันไปมอง พยายามก้มหน้าก้มตาถูจาน

"ไม่เหนื่อยหรอกครับ... ผมอยากช่วย"

ทอมไม่ยอมถอย แต่กลับขยับเข้ามาเบียดชิดขึ้นอีก เขาเอื้อมมือข้ามไหล่ฉันมาหยิบแก้วน้ำที่วางอยู่ข้างซิงค์ จังหวะนั้น ท่อนแขนล่ำสันที่ชื้นเหงื่อของเขา เบียดเสียด กับต้นแขนและแผ่นหลังของฉันอย่างจงใจ

ความเปียกชื้นจากเหงื่อของเขาซึมผ่านเสื้อยืดบางๆ ของฉัน สัมผัสถึงผิวเนื้อร้อนผ่าวข้างใน ฉันขนลุกซู่ กระแสไฟฟ้าช็อตแล่นแปล๊บ ไปทั้งไขสันหลัง ขาแข้งเริ่มอ่อนแรงจนแทบยืนไม่อยู่

ทอมหยิบของแล้วเดินมายืนชิดสีข้างฉัน ช่วยล้างแก้วและล้างจานที่ฉันเช็ดด้วยน้ำยาล้างจานแล้ว

"แล้ว... แล้วเรื่องสอบเป็นไงบ้างล่ะทอม อ่านหนังสือทันไหม?" ฉันถามละล่ำละลัก พยายามหาเรื่องคุยกลบเกลื่อนความเงียบที่อันตรายนี้

"ก็ทันครับอา... แต่ช่วงนี้ผมไม่ค่อยมีสมาธิเลย" ทอมตอบเสียงทุ้มต่ำ ลมหายใจร้อนๆ ของเขาเป่ารดต้นคอฉันขณะที่เขายืนค้างอยู่ในท่านั้น ไม่ยอมถอยออกไป

"ทำไมล่ะ... เครียดเหรอ?" ฉันถามเสียงสั่น

"เปล่าครับ... แต่มีเรื่องอื่นกวนใจ... เรื่องที่ทำให้ผม 'ร้อน' ตลอดเวลา"

คำพูดสองแง่สองง่ามของเขาทำเอาฉันหน้าร้อนวูบ เขากำลังหมายถึงอะไร? หมายถึงอากาศ? หรือหมายถึงฉัน?

ทอมขยับตัวอีกครั้ง คราวนี้สะโพกสอบของเขาชนเข้ากับบั้นท้ายกลมกลึงของฉันเบาๆ มันอาจจะดูเหมือนอุบัติเหตุในห้องครัวที่คับแคบ แต่ฉันรู้ดีว่ามันไม่ใช่... เขากำลังต้อนฉัน เขากำลังหยั่งเชิงหรือไม่ก็ลองใจฉัน

เขากำลังเสพติดกลิ่นกายสาวแม่ลูกอ่อนของฉัน

"อาแตงกวา..." เขาเรียกชื่อฉันแผ่วเบา

ฉันทนไม่ไหวแล้ว... ขืนอยู่นานกว่านี้ ฉันต้องเผลอทำอะไรบ้าๆ ลงไปแน่ๆ ฉันรีบล้างมือลวกๆ แล้วปิดก๊อกน้ำ

"อะ... อาปวดท้อง อาขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะทอม ฝากล้างต่อที"

ฉันตัดบทแล้วรีบเบี่ยงตัวเดินหนีออกมา จังหวะที่สวนกัน ไหล่ของเราชนกันอย่างจัง ฉันเงยหน้าขึ้นสบตากับทอมแวบหนึ่ง... ดวงตาคู่นั้นมันฉ่ำเยิ้ม แดงก่ำ และเต็มไปด้วยความต้องการที่ปิดไม่มิด เขาไม่ได้มองฉันเป็นอาสะใภ้แล้ว เขาคงมองฉันเป็นผู้หญิงที่เขาอยากจะกลืนกิน