37. Bölüm- Şahit

809 Words

O sabah içimde tuhaf bir sıkıntı vardı. Henüz yataktan kalkmamıştık. Taylan arkamda duruyordu. Üzerimde pijama vardı, onun kolu belimdeydi. Sadece sarılıyorduk. Konuşmuyorduk bile. Kapı sertçe açıldı. İrkilerek doğruldum. İçeri giren Elif’ti. Ama yalnız değildi. Arkasında annem, babam, Sultan ana, Mehmet baba ve Derya abla vardı. O an zaman durdu. Herkes aynı kareye bakıyordu: Taylan’la ben, aynı yatakta, sarılı. Elif fırsatı kaçırmadı. “İşte!” dedi sesi yükselerek. “Ben demedim mi? Gökçe’nin gözü önünde böylelerdi! Sabah sabah—” Sözleri odamda yankılandı. Kalbim sıkıştı. Yatağın kenarına doğru çekildim ama Taylan kolunu çekmedi. Aksine… biraz daha sardı. Bilerek. Saklamadan. Annemin yüzü gerildi. Babam bir an dondu kaldı. Sultan ana hiç konuşmadı. Mehmet baba kaşlarını ç

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD