บทนำ

825 Words
แม้จะไม่เคยมีประสบการณ์ หรือนับว่ามีครั้งหนึ่ง แต่ก็เหมือนไม่มี เพราะคืนนั้นณัฐพรโดนวางยา ตอนนี้หญิงสาวจึงพยายามเปิดใจและเรียนรู้สุดความสามารถ เธอเผยอปากขึ้นแล้วรับจูบของเขา ยกสองแขนเสลาขึ้นคล้องคอของกุนณฉัตร ปล่อยให้เขาสอดลิ้นเข้ามา ริมฝีปากของเขาดูดดึงริมฝีปากของเธอ มือหนาข้างหนึ่งขยุ้มที่ทรวงอกนุ่ม ใช้นิ้วกระด้างบีบปลายทรวงจนเธอรู้สึกแสบ ทำให้รู้ว่าผิวหนังของคนเราไวต่อการสัมผัสได้มากขนาดนี้ เหมือนร่างกายจะแตกเป็นเสี่ยงๆ สัมผัสจากชายหนุ่มให้อารมณ์ที่แตกต่าง ไม่เหมือนตอนที่เธอแตะต้องตัวเองเลย หลังจากจูบกันจนริมฝีปากเปียกชื้น ริมฝีปากฉ่ำได้รูปของเขาก็ลากมาที่ต้นคอระหง หนวดสากระคายจากใบหน้าหล่อเหลาครูดไปกับผิวของเธอ เกิดความเสียวซ่านระคนจักจี้ให้กับคนไม่เคยโดนผู้ชายสัมผัสแนบเนื้อขนาดนี้ กุนณฉัตรลากริมฝีปากลงต่ำอีกแล้วหยุดอยู่ที่ยอดทรวงข้างหนึ่ง ก่อนจะแลบลิ้นร้อนแตะรอบปลายทรวงก่อนจะไล้ไปทั่วรอบป้านราวกับทักทายและทำความรู้จัก จากนั้นสลับไปทำกับอีกข้างจนมันเปียกฉ่ำด้วยน้ำใสๆ ไม่ต่างกัน เธอมัวเมากับสัมผัสจนแทบจะมึนหัวไปหมดแล้ว แต่ยังไม่ได้ครึ่งหนึ่งเมื่อเขาลากริมฝีปากลงต่ำมาที่หน้าท้องและสะดือ ก่อนจะหยอกเย้ามันเล่นราวกับเป็นขนมหวาน ชายหนุ่มไม่คิดผละออกจากร่างกายของเธอเลย ขณะที่หญิงสาวเองก็ไม่รู้ตัวว่าได้แอ่นสะโพกเข้าหาและถอยออกตามจังหวะลิ้นของเขา ไม่นานสะโพกของเธอก็ถูกยึดด้วยมือข้างหนึ่ง ปล่อยให้มืออีกข้างใช้สองนิ้วกระด้างสอดเข้าไปในหลืบเนื้ออ่อนนิ่ม เคล้นคลึงส่วนลึกลับที่ตอนนี้ฉ่ำไปด้วยน้ำหวาน เธอนึกอายตัวเองเหลือเกิน เหตุการณ์คืนนี้ต่างจากคืนนั้นมากเพราะเธอมีสติเต็มร้อย ไม่ได้โดนฤทธิ์ยาใดๆ ทั้งยังเต็มใจที่จะเป็น ‘ของเขา’ โดยสมบูรณ์ “คะ คุณสัญญาแล้วนะว่าจะช่วยฉัน” มือของเธอข้างหนึ่งทาบลงกับผนังกระจกที่กั้นส่วนอาบน้ำฝักบัวกับพื้นแห้งในห้องน้ำ ส่วนมืออีกข้างเกาะบนหัวไหล่แกร่งของคนที่กำลังชิมรสเธออย่างต่อเนื่อง “…” “จะช่วยน้าของฉัน ช่วยรักษาค่าพยาบาล และช่วยแก้แค้น” เธอทวงสัญญาเขาเสียงกระเส่า ดวงตาปรือปรอย ตอนนี้ม่านไอน้ำร้อนซึ่งรินรดมาจากฝักบัวเกาะรอบกระจกจนทำให้มองไม่เห็นห้องน้ำภายนอก กุนณฉัตรหยัดตัวลุกขึ้นมา ฝ่ามือที่ละออกจากโพรงลี้ลับเลื่อนมาจับหน้าอกอิ่มของเธอ นำความฉ่ำชื้นมาปะทะกับผิวเปียกลื่น บีบก้อนเนื้อนิ่มจนมันทะลักออกมาตามง่ามมือ ริมฝีปากร้อนเลื่อนมาขบเม้มใบหูอ่อนนิ่มของเธอแรงๆ คล้ายโกรธที่เธอขัดจังหวะด้วยการท้วงเขา “อ๊ะ” “ต้องให้เดินออกไปโอนเงินตอนนี้ใช่ไหม เธอถึงจะเชื่อ” “ได้ก็ดี…” เธอตอบเสียงหอบ กุนณฉัตรมันเขี้ยว เขาใช้นิ้วชี้กับนิ้วโป้งบีบยอดทรวงสีสดของเธอแรง ๆ จนมีสีจัดขึ้น รวมถึงรอบป้านถันด้วย “ฉันจะโอนมัดจำให้ก่อน ส่วนยอดใหญ่จะได้มากน้อยแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับความพอใจหลังจากนั้น” เธอพยักหน้าหงึกๆ เป็นเชิงรับรู้ว่ามันก็ควรจะเป็นอย่างนั้น ก่อนจะโดน ‘กิน’ เธอควรได้รับอะไรเป็นหลักประกันเสียหน่อย “ไปหยิบโทรศัพท์ของฉันในห้องแต่งตัวมา” เขาบอกขณะสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วยกมือขึ้นเสยผมเปียก ดูพราวเสน่ห์เป็นบ้า แต่กระนั้น​ ณ ตอนนี้อะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับ เงิน ​! ณัฐพรรีบวิ่งออกไปจากห้องน้ำโดยไม่สนว่าเนื้อตัวของเธอจะเปียกและเปลือยเปล่าอยู่ พอเห็นโทรศัพท์เครื่องหรูของชายหนุ่มที่วางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งเธอก็รีบคว้าและนำมันมาให้เขา คนเห็นเด็กน้อยวิ่งเข้ามาพร้อมกับของในมือหัวเราะ ก่อนจะเดินออกมาจากโซนอาบน้ำฝักบัว เช็ดมือลวกๆ กับผ้าเช็ดตัวบนชั้นวาง และรับโทรศัพท์จากเธอ “เลขที่บัญชี” “เก้า แปด สาม สี่…” “เตรียมพร้อมดีนี่” เขายกยิ้มก่อนจะโชว์หน้าจอให้เธอดู จากนั้นวางกึ่งโยนโทรศัพท์มือถือไว้ตรงเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าแล้วดึงตัวเธอเข้าไปในโซนอาบน้ำฝักบัวอีกครั้ง ต่อจากนี้เธอจะต้องทำให้เขาพอใจและเลี้ยงดูเธอต่อไป เพื่อที่จะได้เป็น ‘เด็กของเขา’ โดยสมบูรณ์ …อย่างน้อยก็ระยะหนึ่ง
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD