ครั้งหนึ่ง ครั้งนั้น

ตอนที่4.นักบาสมหาลัย

ตอนที่4.นักบาสมหาลัย

"ตาฉันแล้วใช่มั้ย" หญิงยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยด้วยความมั่นใจ

"เรื่องของฉัน... ต้องย้อนไปไกลหน่อย สมัยปีหนึ่งนู่น"

"พวกแกจำพี่เคน กัปตันบาสปีสี่ได้หรือเปล่า? ที่หล่อๆ รอยสักเต็มแขนอะ" หญิงเริ่มเปิดประเด็น

"จำได้! กรี๊ดดด คนนั้นตัวท็อปมหาลัยเลยนะเว้ย แกไปเสร็จเขาตอนไหนวะ" ณีถามขึ้นมาอย่างตื่นเต้น ขณะที่คนอื่นๆ ขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้เพื่อรอฟัง จวงกับขิ่นที่ปิ้งหมูอยู่ใกล้ก็เงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ

“เขากดติมตามฉันและไดเรคมาหา มาแนะนำตัว พอฉันเข้าทีมเชียร์เราก็ชอบสบตากัน หลังจากนั้นก็ข้อความคุยกันทุกคืน จน...”

หญิงกำลังจะหยิบแก้วไวน์แต่เห็นมันหมดแล้ว เลยหยิบกระป๋องเบียร์ข้างๆ มากระดกแทน

“จน...?” ต่ายย้ำคำที่หญิงที่ท้ายไว้อีกที

"หลังงานกีฬาเฟรชชี่ไง พวกพี่เขานัดเลี้ยงสายรหัสกันที่ผับหลังมอ แล้วก็ชวนแก๊งลีดเดอร์อย่างพวกเราไปแจมด้วย คืนนั้นฉันดื่มหนักมาก โดนเกมวงเหล้าทำโทษให้ไปอยู่ในห้องล็อกเกอร์หลังร้านกับพี่เคนสองต่อสองสิบนาที" หญิงเล่าด้วยท่าทีสบายๆ เหมือนเป็นเรื่องขำขัน

แต่นั่นคือสิ่งที่เธอเล่าให้เพื่อนฟัง...

สิบนาทีบ้าบออะไรล่ะ ความจริงคือฉันตั้งใจเล็งพี่เคนไว้ตั้งแต่ตอนซ้อมลีดแล้ว สายตาที่เรามองกันมันรู้เรื่องตั้งแต่ยังไม่เริ่มเกมด้วยซ้ำ พอประตูห้องล็อกเกอร์แคบๆ ปิดลง ท่าทีนิ่งๆ ของกัปตันบาสก็เปลี่ยนไป เขาดึงฉันเข้าไปประกบปากจูบอย่างดุดัน รสชาติของวอดก้าผสมกับกลิ่นน้ำหอมผู้ชายสไตล์สปอร์ตทำให้อารมณ์ฉันเต้นพล่านไปหมด

"เข้าไปในนั้นก็มืดๆ อับๆ ฉันเมาจนแทบยืนไม่อยู่ พี่เขาก็เลยต้องช่วยพยุงไว้" หญิงเล่าพลางหัวเราะคิกคัก "พี่เคนเขาเป็นสุภาพบุรุษมากนะ แค่กอดประคองฉันไว้เฉยๆ เพื่อรอเวลา"

สุภาพบุรุษเหรอ? หึ... มือใหญ่ๆ ที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดนั่นบีบขยำสะโพกฉันจนช้ำไปหมดต่างหาก เขาช้อนตัวฉันขึ้นนั่งบนตู้ล็อกเกอร์เหล็กเย็นเฉียบ จับแยกขาฉันออกกว้างแล้วแทรกตัวเข้ามาตรงกลาง กระโปรงพลีทสั้นจู๋ของชุดนักศึกษาถูกถลกขึ้นมากองถึงเอว สัมผัสหยาบกร้านของฝ่ามือร้อนๆ ที่ลูบไล้ไปตามต้นขาด้านในทำเอาฉันครางฮือ ลืมความอายไปจนหมดสิ้น

"แต่ก็นั่นแหละ บรรยากาศมันพาไปนิดหน่อย พอพี่เขาหน้าเข้ามาใกล้ ฉันก็เลยเผลอใจจูบตอบไปนิดนึง" หญิงทำนิ้วประกอบว่าแค่นิดเดียวจริงๆ

นิดเดียวที่ไหน... เราจูบกันนัวเนียจนแทบจะกลืนกินกันเข้าไป ลิ้นหนาตวัดกวาดชิมความหวานในปากฉันอย่างตะกละตะกลาม มือของฉันก็ซนไม่แพ้กัน ฉันสอดมือเข้าไปใต้เสื้อยืดสีดำของเขา ลูบไล้ลอนกล้ามเนื้อหน้าท้องแน่นๆ ที่เต็มไปด้วยเหงื่อจากการเล่นกีฬา มันทั้งดิบ ทั้งเถื่อน และเร้าใจสุดๆ จนฉันอดใจไม่ไหวต้องปลดตะขอกางเกงยีนของเขาออกด้วยมือตัวเอง

"แหม แค่จูบจริงจริ๊งงง" ฝนหรี่ตาจับผิด "ระดับยัยหญิง ดาวมหาลัย เข้าล็อกเกอร์สิบนาทีกับตัวท็อป ไม่มีทางจบแค่จูบหรอกย่ะ เล่าความจริงมาเดี๋ยวนี้!"

"ก็..." หญิงลากเสียงยาว กัดริมฝีปากตัวเองเบาๆ "จูบไปจูบมา มือมันก็เริ่มปัดป่ายไปโดนนู่นโดนนี่บ้างแหละ พวกแกก็รู้วัยรุ่นอะเนอะ มันห้ามใจยาก"

หญิงหยิบเบียร์ขึ้นมากระดกอีกครั้ง

“ซัดกันในนั้นเลยเหรอ?” ฝนอยากรู้เต็มแก่ ไม่รอให้หญิงวางกระป๋องเบียร์

“เปล่า!”