CHAPTER 23

2140 Words

Ano kaya ang itsura ni Daddy habang kumakain ng mga weird na pagkain ni mommy. Napangisi ako ng may naisip ako na kalokohan. Ngayong araw napagaan ni David ang aking pakiramdam kahit papano. “I am not imagining when I see you smile?” “Gumaan din po kahit papano ang nararamdaman ko Mommy. May naisip lang po kasi akong kalokohan.” “Whatever is your kalokohan I will support you. I just want you to be happy. I will leave you here,” tumango ako. Ilang sandali ay bumalik na si David. Tumingin pa rin ito sa pagkain na kinakain ko at napangiwi ng makita na kumakain pa rin ako. “Upo ka David.” Turo ko sa upuan sa aking harapan.“Saan ka galing?” “Comfort room. I vommit,” umiwas ito sa pagkain na nasa harap ko at nakatingin lang ito sa mukha ko. “Gusto mong itry? Masarap 'to promise. Kaibigan

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD