Kurşun sesi, sunucu odasının metal duvarlarında yankılanırken Aras’ın zihni bir anlığına boşaldı.
Ses, önce kulakta patladı.
Sonra göğüste.
Aras, vurulduğunu önce hissetmedi.
Sadece bir sıcaklık…
kaburgalarının altında hızlı yayılan bir sıcaklık.
Karga’nın yüzündeki o deli gülümseme, loş ışıkta daha da çarpık görünüyordu.
“Komutan,” dedi Karga, sanki kahve sipariş ediyormuş gibi sakin.
“Seçim yapamadın. Ben senin yerine yaptım.”
Aras nefes aldı—
ama nefes, ciğerlerine değil, bir duvara çarpıp geri dönmüş gibi oldu.
Gözleri bir an titredi, sonra netleşti.
Silahı hâlâ elindeydi.
Parmağı tetiğe oturdu.
Karga ikinci kez ateş etmek için silahını kaldırırken, Aras aynı anda ateş etti.
BANG!
Kurşun, Karga’nın omzunun yanından sıyırdı; adam geri sendeledi ama düşmedi.
Sanki acıyı
