Telsizden gelen anons, koridorun havasını bir anda değiştirdi.
“Tüm ekip!
Siyah Hançer yeni koordinatlar bıraktı.
Timur, Alin için ayrı bir mesaj gönderdi.”
Alin’in içi buz gibi oldu.
“Sadece… benim için mi?” diye sordu.
Aras’ın gözleri karardı.
Öfke, kıskançlık ve endişe, yüzünde ince kas hareketleriyle kendini belli ediyordu.
“Evet,” dedi telsizdeki görevli.
“Mesajda açıkça senin adın geçiyor.”
Aras, Alin’in kolunu daha sıkı kavradı.
Bu, “beni affet, ama seni bırakmayacağım” diyen bir tutuştu.
“Toplantı odasına dönüyoruz,” dedi kısa ve sert bir sesle.
Alin başını salladı.
Korkuyordu, evet.
Ama daha çok sinirliydi.
Timur’un beni hâlâ ‘kontrol edilebilir’ sanmasına sinirli…
Toplantı odasına tekrar girdiklerinde,
hava daha da yoğun, daha ağır bir hâl almıştı.
Ekran yenide
