Siyah Hançer operasyonu sona erdiğinde, gece yerini ağır bir sabaha bırakmıştı.
Güneş doğmuyordu henüz;
ama karanlık da eskisi kadar mutlak değildi.
Üsse döndüklerinde, herkesin üzerinde aynı yorgunluk vardı.
Sadece bedensel değil—
zihinsel, duygusal, içe çöken bir yorgunluk.
Aras koridor boyunca sessizce yürüdü.
Yanında Alin vardı.
Adımlarını ona uydurmuştu; bu bilinçli bir tercihti.
Artık acele etmiyordu.
Bir zamanlar hayatı sadece hedeflerden, emirlerden, kaçışlardan ibaretti.
Şimdi ise…
birinin nefesini yanında hissederek ilerliyordu.
Bu yeni bir düzendi.
Siyah Hançer Sonrası
Toplantı odasında hava farklıydı.
Sanki herkes, hayatta kalmış olmanın verdiği hafif şaşkınlığı taşıyordu.
Kaan masanın başında durdu.
Ses tonu netti ama sert değildi.
“Siyah Hançer bu operasyon
