Kapı açıldığında, koridorun ucundaki ışık huzmesi gözlerini kamaştırdı.
Kirli sarı bir güvenlik lambası, tavanın ortasında zayıf zayıf yanıp sönüyordu.
Hastanenin bu bölümü diğerlerinden daha sessizdi—
korkutacak kadar sessiz.
Serhat eliyle işaret etti.
“Herkes dikkatli olsun. Karga buradan geçti.”
Aras ve Alin yan yana yürüyordu.
Aras’ın uzun adımları artık tamamen korumacı bir ritim taşımaya başlamıştı.
Sanki attığı her adım,
“Benim yanımda yürüyorsun.
Dokunamazlar.”
diyordu.
Ama Alin de geri adım atmıyordu.
Koridorun bir köşesine geldiklerinde Duru bir çığlık bastı.
“AY!”
Arda hemen kolundan tuttu.
“Ne oldu?!”
Duru gözlerini kocaman açtı, duvara işaret etti.
“Orada… bir şey var!”
Herkes dönüp baktı.
Duvara asılmış beyaz bir kâğıt.
Bir rapor kağıdından koparılmış gib
